الازر : قوت و نيرو . در آيهاى نيز آمده است :
اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي
« 1 »
يبهرك : حيرت و دهشت در تو مىآفريند .
يهرّ : دوست ندارد و بيزار است .
معقّلة : در قيدوبند است .
سروح عاهلة : غرق در تباهى و گمراهى هستند .
المسيم : چوپان .
ساختار ادبى
انه مدركه : تاويل به مصدر مىرود و حرف جر مقدر ( من ) به آن جر مىدهد .
فاذا انت : « اذا » از نوع فجائيه است .
نعم : خبر براى مبتداى محذوف و در اصل چنين بوده است : « هم اهل الدنيا نعم »
سروح : مانند قبلى است .
شرح و تفسير
( و اعلم يا بنيّ أنّك إنّما خلقت للآخرة لا للدّنيا . . . ) همه مردم بهويژه دردمندان از هدف آفرينش خويش مىپرسند . برخى مىگويند كه خداوند ما را براى مهرورزى آفريده است و برخى ديگر مىگويند كه ما براى نيايش و كرنش به درگاه خدا آفريده شدهايم و گروهى ديگر بر اين باورند كه خلقت ما براى كار كردن در زمين بوده است . امام مىگويد كه انسانها آفريده شدهاند كه در دنيا
هامش
( 1 ) . « پشتم را به او استوار كن » طه / 20 : 31 .