نبّأك اللّه عنها ) خداوند در آيات چندى از حقيقت دنيا پرده برداشته است ؛ از جمله : « در حقيقت مثل زندگى دنيا بسان آبى است كه آن را از آسمان فرو ريختيم پس گياه زمين از آنچه مردم و دامها مىخورند با آن درآميخت تا آن گاه كه زمين پيرايه خود را برگرفت و آراسته گرديد و اهل آن پنداشتند كه آنان بر آن قدرت دارند شبى يا روزى فرمان [ ويرانى ] ما آمد و آن را چنان درو كرديم كه گويى ديروز وجود نداشته است اينگونه نشانهها [ ى خود ] را براى مردمى كه انديشه مىكنند به روشنى بيان مىكنيم . » « 1 »
( و نعت هي لك عن نفسها و تكشّفت لك عن مساويها ) دنيا نيز با رخدادهاى گذشتهاش به تو درس عبرت مىدهد و يادآور مىشود كه تو حلقهاى از سير گذار در آن هستى و اين سير همچنان ادامه دارد و تو توان متوقف كردن آن را ندارى . كسى در برابر امام به نكوهش دنيا پرداخته بود ، امام به وى فرمود :
« اى نكوهشكننده دنيا كه خود به غرور دنيا مغرورى و با باطلهاى آن فريب خوردى ؛ خود فريفته دنيايى و آن را نكوهش مىكنى ؟ آيا تويى كه در دنيا مرتكب جرم مىشوى يا دنيا نسبت به تو گناه كرده است ؟ كى دنيا تو را سرگردان كرد و چه زمان تو را فريب داد ؟ آيا با گورهاى پدرانت كه پوسيدهاند [ تو را فريفت ] يا آرامگاه مادرانت كه در زير خاك آرميدهاند ؟ چه
هامش
- الصادق عليه السّلام : 138 ؛ عيون الحكم و المواعظ : 178 ؛ كنز العمال : 3 / 719 ح 8564 ؛ كشف الخفا :
1 / 409 ح 1313 ؛ الدر المنثور : 3 / 301 ؛ اسد الغابة : 4 / 23 ؛ سبل الهدى و الرشاد : 11 / 301 .
( 1 ) .إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها وَ ازَّيَّنَتْ وَ ظَنَّ أَهْلُها أَنَّهُمْ قادِرُونَ عَلَيْها أَتاها أَمْرُنا لَيْلًا أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناها حَصِيداً كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَيونس / 10 : 24 .