تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 227

مساهمون:

ص٢٢٧
سپس خداوند كليدهاى گنجينه‌هاى خود را در دست تو قرار داده كه به تو اجازه دعا كردن داد . پس هرگاه اراده كردى مىتوانى با دعا ، درهاى نعمت خدا را بگشايى تا باران رحمت الهى بر تو ببارد . هرگز از تأخير اجابت دعا نااميد مباش ؛ زيرا بخشش الهى به اندازه نيّت است . گاه در اجابت دعا تأخير مىشود تا پاداش درخواست‌كننده بيشتر و جزاى آرزومند كامل‌تر شود . گاهى درخواست مىكنى ، امّا پاسخ داده نمىشود ؛ زيرا بهتر از آن‌چه خواستى به زودى يا در وقت مشخّص به تو خواهد بخشيد يا به جهت اعطاء بهتر از آن‌چه خواستى . دعا به اجابت نمىرسد ؛ زيرا چه‌بسا خواسته‌هايى دارى كه اگر داده شود ، مايه هلاكت دين تو خواهد بود . پس خواسته‌هاى تو به‌گونه‌اى باشد كه جمال و زيبايى تو را تأمين ، و رنج و سختى را از تو دور كند . پس نه مال دنيا براى تو پايدار و نه تو براى مال دنيا باقى خواهى ماند .

واژه‌شناسى

الانابة ، النزوع : توبه و بازگشت . النجوى : سخن پنهانى . افضيت : انتقال دادى و ابراز كردى . ابثثت : آشكار ساختى . شآبيب : ريزش چندباره باران . القنوط : نوميدى .

ساختار ادبى

ان تسأله : تاويل به مصدر مىرود و حرف جر مقدر ( باء ) به آن جر مىدهد .