طولانىتر كردن هفتههاى كارى
در حالى كه دستمزدها و امنيت شغلى رو به افول دارند ، ميزان ساعتهاى كارى در حال افزايش است . در پايان دهه 1990 ، براى كسب سطح امنيت اقتصادى كه يك كار چهل ساعت در هفتهاى نسل گذشته ارائه مىكرد ، بايد ساعتهاى كارى بيشترى صرف كرد يا شغل دومى داشت . در سال 1996 ، 5 / 7 ميليون آمريكايى بزرگسال داراى دو يا چند شغل بودند ؛ رقمى كه 6 / 64 درصد به نسبت سال 1980 رشد داشته است . « 1 » مجله مانى « 2 » در فوريه 1995 مقالهاى را درباره يكى از اين خانوادههاى جديد چهار شغله منتشر كرد .
جوليت شور ، استاد اقتصاد دانشگاه هاروارد ، برآورد مىكند كه در مقايسه با بيست سال پيش ، يك آمريكايى شاغل متوسطالحال اكنون سالانه 163 ساعت بيشتر كار مىكند . « 3 » مردان 100 ساعت در سال ، يا دو هفته و نيم اضافه كارى انجام مىدهند . زنان كه بسيارى از آنها تازه وارد نيروى كار شدهاند ، حدوداً 300 ساعت در سال ؛ يعنى هفت هفته و نيم اضافه كار انجام مىدهند . اين افزايش ساعت كار گروه عظيمى از شاغلان آمريكايى را تحت تأثير قرار مىدهد .
در دنيايى كه در آن بيشتر مادران و پدران درگير كار بيرون از خانه هستند ، 163 ساعت كار اضافى در سال مىتواند نابود كننده باشد . اكنون نيمى از جمعيت اظهار مىكنند كه زمان بسيار كمى را براى خانوادههاىشان
هامش
( 1 )- John Stinson , economist , Bureau of Labor Statistics , telephone interview , Feb . 18 , 1997 .( 2 ). Money magazine( 3 )- Juliet B . Schor , The Overworked America : The Unexpected Decline of Leisure ( New York : Basic , 1992 ) , p . 29 .