مدتهاى طولانى به رشد تعداد كارگران فقير كمك كرده است . كارگرانِ داراى دستمزد حداقلى ، اغلب فاقد مزايا ، كمكهاى درمانى ، بازنشستگى ، مرخصى استعلاجى و مرخصى براى تعطيلات ( همراه با پرداخت دستمزد ) هستند .
تمام اين موارد بهشدت بر روى كودكان تأثير مىگذارد . همچنانكه جودى هيمن و آليسون ارل اشاره مىكنند ، مشكلات والدين كمدستمزد هنگامى وخيمتر مىشود كه « شرايط كارى ، امر مراقبت مناسب از كودك را هنگامى كه مشغول به كار هستند ، برايشان دشوار يا غيرممكن مىسازد . » « 1 » در اواخر دهه 1990 شغلى كه داراى دستمزد و مزايا باشد ، به اكسيرى نادر تبديل شده است .
كوچك سازى
در سال 1994 در يك نظرسنجى سراسرى ، مشخص شد كه تقريباً 40 درصد كارگران آمريكايى نگران آن هستند كه ممكن است به طور كامل از كار بر كنار شوند ، كارشان پارهوقت شود يا دستمزدشان كاهش يابد . اين بدبينى بهجا بود . بر طبق همين نظرسنجى ، در مدت دو سال ( پيش از انجام نظرسنجى ) يك چهارم از تمام كارگران واقعاً از كار بر كنار شده ، ساعات كارشان كاهش يافته و يا دستمزدهاىشان كم شده بود .
واقعيت آن است كه يكى از ويژگيهاى بازار كار امروزى نبود امنيت
هامش
( 1 ). Jody Heymann and Alison Earle " The Work - Family Balance : What Hurdles Are Parents Leaving Welfare Likely to Confront ? " Journal of Policy Analysis and Management 17 , no . 2 ( 1998 ) : 7 .