بيكارى
اگرچه اكثر كارگران معمولى با كاهش درآمد و فشار كارى بيش از اندازه روبهرو هستند ، كارگران كم سوادتر ، به ويژه مردان سياهپوست ، حتى موفق به يافتن جاى پايى در بازار كار هم نمىشوند . در سال 1993 ، حدود نيمى از تمام مردان سياهپوست ( 43 درصد ) بيكار بودند . آنها بيكار بودند ، در زندان بودند ، يا اصلًا نشانى ثابتى نداشتند كه اداره آمار وضعيت آنها را ثبت كند . « 1 »
وضعيت بسيار نوميد كننده مردان سياهپوست با اين واقعيت كه رقم رسمى بيكارى فقط مشتى از خروار را دربرمىگيرد ، در هالهاى از ابهام قرار گرفته است . در حالى كه 8 / 8 درصد مردان سياهپوست هيجده تا شصت و پنج ساله بهطور رسمى بيكار هستند ؛ يعنى خارج از بازار كار و فعالانه در پى كار هستند ، 6 / 20 درصد از آنها ، به دليل نااميدى ، ديگراصولًا پىگير يافتن كار نيستند و خارج از نيروى كار بهسر مى برند . 4 / 4 درصد در نهادهاى تنبيهى به سر مىبرند و 3 / 9 درصد را نيز اداره آمار پيدا نمىكند . بنابراين به صراحت بايد گفت كه در سال 1993 اندكى كمتر از نيمى از مردان سياهپوست داراى رد سنى اشتغال ، در مقايسه با بيش از 75 درصد مردان سفيد پوست ، در نيروى كار حضور داشتند . « 2 »
نه تنها ميليونها مرد سياهپوست اصلًا شاغل نيستند ، بلكه آنهايى كه كار مىكنند نيز اغلب دستمزدهاى بسيار پايينى دريافت مىنمايند . براى مثال ، در
هامش
( 1 )- Center for the Study of Social Policy , World Without Work : Causes and Consequences of Black Male Joblessness ( Washington D . C . : Center for the Study of Social Policy , Dec . 1994 ) , p . 1 .( 2 ). Ibid . , p . 3 .