بىسابقهاى تحت سلطه خود دارند . » « 1 »
عقبگرد بزرگ
همچنانكه دولت و بخش خصوصى عليه كارگران حركت مىكردند ، دستمزدها شروع به كاهش نمود . دستمزد كارگران مرد شركتهاى توليدى از سال 1973 ، عقبگرد بزرگ خود را آغاز كرد و از آن پس نيز به سير نزولى خود ادامه داده است . « 2 » مفهوم اين روند براى زندگى خانوادگى دهشتناك است ؛ يعنى در حال حاضر ، 32 درصد از تمام مردان بيست و پنج تا سى و چهار ساله كه به طور تمام وقت كار مىكنند ، درآمدى كمتر از ميزان لازم براى نگهدارى يك خانواده چهار نفره در بالاى خط فقر دارند .
قطع اضافه حقوقها نيز تنگدستى مرتبط با كاهش دستمزدها را وخيمتر كرده است . مزاياى درمانى كاركنان در حال كاهش و پرداختهاى جمعى ، كسورات و . . . در حال افزايش است . « 3 » مديران ارشد و خانوادههاىشان از مزاياى درمانى روز به روز سخاوتمندانهترى برخوردار مىشوند و مزاياى بازنشستگى آنها در حال افزايش است .
به نظر مىرسد كاهش دستمزدها اثر چشمگيرى بر حقوق زنان نداشته است . در حالى كه كارگران مردى كه جزو 80 درصد پايين فهرست توزيع درآمد قرار دارند ، در فاصله سالهاى 1973 تا 1994 ، كاهش بىسابقهاى را
هامش
( 1 ). Gordon , Fat and Mean , p . 211 .( 2 ). John J . Sweeney , America Needs a Raise : Fighting for Economic Security and Social Justice , p . 33 .( 3 ). Thurow , The Future of Capitalism , p . 23 .