بررسى كرد و به اين نتيجه رسيد كه در حالى كه درآمدهاى يك فرد از دهك بالا با احتساب تورم ، 7 / 10 درصد افزايش يافته ، دستمزد يك كارگر متوسط 6 / 3 درصد و دستمزد يك كارگر از دهك پايين 6 / 9 درصد كاهش داشته است . « 1 »
آلن كروگر ، استاد اقتصاد دانشگاه پرينستون ، با مطالعه يك دوره زمانى كمى طولانىتر ، يعنى 1997 - 1979 ، تصويرى پيچيدهتر اما به همان اندازه دردآور به دست آورد . از سال 1979 تا 1989 ، نرخ واقعى دستمزد كارگرانِ پايينترين دهك ، به رقم حيرتآور 16 درصد كاهش يافت ، در حالى كه دستمزد واقعى كارگران متوسط ، 2 درصد پايين آمد و فقط كارگرانِ بالاترين دهك ، 5 درصد افزايش دستمزد داشتند . در فاصله سال هاى 1989 تا 1997 ، اين روند كمى متفاوت بود ؛ يعنى كاهش دستمزد واقعى كارگران دهك بالا با آهنگ ملايمترى ادامه يافت و دستمزد واقعى بيشتر كارگرانِ ما بين اين دو گروه ، همچنان باسرعت به كاهش خود ادامه مىداد . در واقع ، دستمزد كارگران متوسط از سال 1989 تا 1997 ، 5 درصد پايين آمد . « 2 » هر يك از تحليلگران ، به رغم مجموعه دادهها و دورههاى زمانى متفاوت ، به تشريح روندى پرداختهاند كه پيامدهاى وسيعى براى رفاه كودكان داشته است ، زيرا گروه عظيمى از خانوادههاى داراى فرزند نيازمند ، در ردههاى متوسط و پايين قرار مىگيرند ؛ يعنى همانهايى كه از كاهش دستمزد
هامش
( 1 )- Robert B . Reich , " The Unfinished Agenda , " paper presented to the Council on Excellence in Government , Jan . 9 , 1997 , Technical Appendix , p . 2 .( 2 )- Alan B . Krueger , " The Truth About Wages , " New York Times , July 23 , 1997 , p . 23 .