طولانى مدت رنج بردهاند . « 1 »
اين فشرده شدن طولانى مدت و روبهپيشِ دستمزدها ، تجربه جديدى براى آمريكا است . بنا به گفته لِستر تورو ، استاداقتصاد دانشگاه ام آى تى « 2 » ، « از زمانى كه گردآورى اطلاعات متداول شده است ، هيچگاه سابقه نداشته است كه دستمزدهاى متوسط در آمريكا ، طى يك دوره زمانى بيست ساله به طور مداوم كاهش پيدا كند و هيچگاه سابقه نداشته كه با وجود افزايش سرانه درآمد ناخالص داخلى ، گروه بسيارى از كارگران آمريكايى گرفتار كاهش دستمزد واقعى باشند . « 3 »
روزهاى خوب گذشته
بيشتر آمريكايىهايى كه در دهههاى 1950 و 1960 كودك بودند با تصورى خوشبينانه نسبت به آينده ، بزرگ مىشدند . اقتصاد با نماهنگى شگفتانگيز در حال پيشرفت بود به طورى كه هر ده سال دو برابر رشد مىكرد و بيشتر مردم از فراوانى منابع بهرهمند مىشدند . در مدت سه دهه پس از جنگ جهانى دوم ، هر بخش از جامعه ؛ يعنى ثروتمند ، ميان حال و فقير ، دست كم دو برابر شدن درآمد واقعى را تجربه مىكرد و اين در حالى بود كه يك پنجمِ پايين جامعه با سرعتى بيش از يك پنجم بالاى جامعه به
هامش
( 1 ) - در سال 1995 ، 48 درصد از تمام كودكان زير هيجده سال در خانوادههايى كه درآمدشان كمتر از 35000 دلار [ در سال ] بوده است ، زندگى مىكردند . ( اداره آمار ايالات متحده آمريكا ، 19 فوريه 1997 )
( 2 )- Massachusetts Institute of Technology ( MIT )( 3 )- Lester G . Thurow , The Future of Capitalism : How Todays Economic Forces Shape Tomorrows World ( New York : Morrow , 1996 ) , p . 24 .