از درخت پرتقال كه محل سكونت بازنشستگان است ، حضور اين پسر را قاچاق انسان به شمار مىآورد . شوراى شهر يانگ تاون ، در حالى كه حضور سگ را در آنجا مجاز مىداند ، به اتفاق آرا پدربزرگ و مادربزرگ چاز را به سبب نگهدارى غيرقانونى يك كودك ، روزى 100 دلار جريمه كرده است . لين رى ناب « 1 » ، مادر بزرگ اين پسر مىگفت : « آنچه ما مىخواستيم اجازه اقامت او تا زمانى بود كه دبيرستان را به پايان برساند ؛ يعنى فقط شانزده ماه » . وى توضيح داد كه چاز يك سال پيش به خاطر فرار از تنبيههاى بدنى ناپدرىاش به آنجا نقل مكان كرده بود .
چند مايل آن سوتر ، حكم اخراج مشابهى در مورد يك دختر شانزده ساله ، دِزِراى كَرى « 2 » ، صادر شده است . او به آرامى در مجتمع بازنشستگان سوپرستيشن هايتز « 3 » با مادربزرگ خود زندگى مىكند . وكيل اين مجتمع ، حضور اين دختر را « مزاحمت » مىنامد . دِزِراى در اعتراض مىگويد كه هيچ جاى ديگرى ندارد كه به آنجا برود زيرا مادرش به علت سرطان در يك آسايشگاه در حال مرگ است .
يانگ تاون و سوپرستيشن هايتز ، همانند بسيارى ديگر از مجمتعهاى جنوب وجنوب غرب آمريكا ، از طريق تعهدات سنى كه به صورت قانونى به امضا رسيده ، به افراد زير هيجده سال مجوز اقامت نمىدهند . اين تعهدات دقيقاً حقوقى هستند . در حالى كه قانون فدرال اسكان عادلانه « 4 » هر نوع
هامش
( 1 ). Lynne Rae Naab( 2 ). Deserae Carrie( 3 ). Superstition Heightsمنطقه اى در كاليفرنيا
( 4 ). Federal Fair Housing Act