حضور در اين نمايشگاهها ، بيمه و بخش ديگرى از هزينهها را از صورتحساب مالياتى خود كسر كنيد . اين موضوع را با موضوع بزرگ كردن فرزندان مقايسه كنيد . آيا يك پدر يا يك مادر مىتواند هزينههاى غذا ، مسكن ، مراقبتهاى پزشكى يا آموزش پيش از دبستان را از صورتحساب مالياتى خود كسر نمايد ؟ البته كه نمىتوانند . ما دهها سال نورى از چنين سناريويى فاصله داريم .
تضاد ميان اين دو وضعيت خندهآور است . روشن است كه سعادت كشور ما بسيار بيش از سرنوشت اسبها به سرنوشت كودكان گرهخورده است . چند سال پيش ، ويلهلمينا دو پونت راس « 1 » ، عضو يكى از ثروتمندترين خانوادههاى جهان ، شوهر خود را براى اداره اصطبلهايشان استخدام كرد و حقوق او را جزو برگشت مالياتى مشترك منظور كرد ؛ يعنى يك شگرد كاملًا قانونى . آيا اين طور هست كه يك شوهر نيز بتواند همسر خود را براى نگهدارى از فرزندان استخدام كند و حقوق او را از ماليات برگشتى منظور كند ؟
اين وضعيت چگونه روى داده است ؟ چگونه كشورى كه تا اين اندازه نگران فروپاشى ارزشهاى خانواده است ، مقررات مالياتىاى وضع كرده است كه اسبها را بالاتر از كودكان قرار مىدهد ؟ پاسخ اين پرسش نگران كننده است و در بطن فرهنگ سياسى ما قرار دارد .
كنارهگيرى دولت
در سالهاى اخير ، دولت آمريكا به شكل گستردهاى از حمايت مادران و
هامش
( 1 ). Wilhelmina du Pont Ross .