گفتار چهارم : آزار روحى و دشنام
1 . دشنام و هجو مسلمان
اگر كسى به مسلمانى دشنام دهد يا او را هجو كند ، زندانى مىشود .
مشهور نزد ما [ اماميه ] اين است كه زندان ، تعزير براى كسى است كه به ديگرى دشنام دهد ؛ به شرطى كه قذف نباشد كه موجب حدّ مىشود . « 1 »
از نظر اهل سنت ، هركس مسلمانى را هجو كند يا دشنام دهد ، « 2 » زندانى مىشود ؛ كه احتمال دارد منظور از آن ، زندان تعزيرى باشد كه حاكم شرع به جهت تأديب ، آن را مصلحت مىداند . « 3 »
2 . مردمآزارى
هركس مردمآزارى كند ، زندانى مىشود .
براى اين حكم استدلال مىكنند به فعل على بن ابى طالب عليه السّلام ، كه اگر در ميان قبيله يا جمعيتى فرد فاسق و فاسدى بود او را زندانى مىكرد و اگر مالى داشت از مال خودش خرج او را مىداد و اگر نداشت از اموال
هامش
( 1 ) - الروضة البهيّة ، ج 9 ، ص 188 ؛ النهاية ، ص 729 ؛ المهذّب ، ج 2 ، ص 551 .
( 2 ) - المدوّنة الكبرى ، ج 6 ، ص 223 ؛ فتاوى الغياثية ، ص 99 ؛ الفقه على المذاهب الاربعة ، ج 5 ، ص 218 .
( 3 ) - موارد السجن ، ص 175 ؛ از نظر شيعه و مالكيه و حنبلىها ، كسى كه سبّ نبى صلّى اللّه عليه و آله كند ، كشته مىشود و نوبت به زندان نمىرسد . البته بعضى از مذاهب اسلامى در اين خصوص نظر ديگرى دارند .