تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زندان و تبعيد در اسلام (السجن والنفي في مصادر التشريع الإسلامي) — صفحة 55

مساهمون:

ص٥٥
مسلمانان خرجش را مىداد . « 1 » در ميان اهل سنت ، برخى مانند ابن نجّار قائل به اين حكم شده‌اند . « 2 »

3 . دستور افترا

كسى كه دستور افترا دهد ، زندانى مىشود . از اهل سنت ، شافعى متعرض اين مسأله شده است . « 3 » احتمال دارد اين مورد و مورد قبلى ، داخل در موردى باشد كه شخص را زندانى مىكنند تا از محرّمات دست بردارد ، و مبنى بر شمول تعزير نسبت به حبس باشد . « 4 »

گفتار پنجم : ترك واجبات و انجام محرمات

1 . فعل حرام

زندانى كردن شخص به جهت اين‌كه دست از حرام بردارد . در روايت صحيح كه صدوق به سند خود از امام صادق عليه السّلام نقل كرده ، آمده است : شخصى نزد رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله آمد و گفت : مادرم دست نامحرم را رد نمىكند . آن حضرت فرمود : او را [ در خانه ] نگه‌دار .
هامش
( 1 ) - الخراج ، ص 150 . ( 2 ) - منتهى الارادات ، ج 2 ، ص 479 ؛ الانصاف ، ج 10 ، ص 249 . ( 3 ) - الامّ ، ج 7 ، ص 331 . ( 4 ) - موارد السجن ، ص 177 .