گفتار هفتم : حق حضور در كنار همسر
روايتى از امام صادق عليه السّلام وارد شده كه ظاهر آن دلالت مىكند زندانى حق دارد در كنار همسرش باشد . در كتاب « جعفريّات » آمده است : امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : زنى نزد على عليه السّلام از شوهرش دادخواهى كرد و على عليه السّلام دستور داد او را زندانى كنند ؛ زيرا مخارج زن را به قصد ايذا و آزار ، نمىداد . مرد پس از محكوميت به آن حضرت گفت : زنم را با من زندانى كن ، على عليه السّلام فرمود : اين حق تو است و به زن گفت با او برو و به هيچكس كار نداشته باش . « 1 »
نديدم جز برخى از معاصران كسى متعرض اين مسأله شده باشد . وى مىگويد : از امور مهمى كه لازم است رعايت شود ايجاد زمينهاى است كه زندانى بتواند با همسرش ملاقات كند . بايد آنان بتوانند با هم خلوت كنند ، زيرا نياز جنسى از ضرورىترين نيازهاست و فاصلهء طولانى ميان زوجين ، غالبا مسائلى به دنبال دارد كه عقل و شرع به آن راضى نيستند و گاهى باعث جدايى و طلاق و فروپاشى خانواده مىگردد . « 2 »
فقهاى ما در باب « قسم » از كتاب نكاح ، مسألهاى را مطرح كردهاند كه از آن ، وجود اين حق براى زوج فهميده مىشود ؛ چنانكه شيخ طوسى گفته است . « 3 »
هامش
( 1 ) - الجعفريات ، ص 108 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 13 ، ص 432 .
( 2 ) - ولاية الفقيه ، ج 2 ، ص 470 .
( 3 ) - المبسوط ، ج 4 ، ص 332 .