و اختلافى ( در باب قضا و قدر و سرنوشت ) بين ايشان پديد نمىآمد ( و يك ديگر را ملامت و سرزنش نمىنمودند و تكبر نميكردند ) « 1 » .
4 - حديث كردند ما را . . . از عبد المؤمن أنصارى كه گفت عرضكردم به حضرت صادق عليه السّلام كه بعضى از مردم روايت ميكنند از حضرت رسول صلى الله عليه و آله كه فرموده : ( إختلاف امتى رحمة ) ، اختلاف امت من رحمت است .
فرمود : راست ميگويند ، عرضكردم اگر اين چنين باشد كه اختلاف امت ( مسلمان ) رحمت باشد پس اجتماع ايشان عذابست ، فرمود : اين چنين نيست معنى حديث كه تو و ديگران گمان ميكنيد ، بلكه مقصود و اراده آن حضرت صلى الله عليه و آله معنى آيه شريفه است كه خدا ميفرمايد : * ( فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ ) * ، بايد از هر دسته و جمعى ( و دهكده و مزرعه و شهرى ) يكنفر برود و تحصيل علم دين نمايد و مسائل احكام دين را ياد گيرد و برگردد و بقوم و قبيلهء خود بياموزد آنچه را كه ياد گرفته ، شايد آن قوم و قبيله از خدا بترسند ( و نافرمانى او را ننمايند ) .
كه خداوند أمر فرموده بمردم كه نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلَّم ( و بعد از آن حضرت
هامش
« 1 » شايد مراد آن حضرت نطفه باشد چنان كه خداى تعالى ميفرمايد : * ( فَلْيَنْظُرِ الإِنْسانُ مِمَّ خُلِقَ ، خُلِقَ مِنْ ماءٍ دافِقٍ يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرائِبِ ) * ، بايد نظر كند انسان كه از چه آفريده شده است ، آفريده شده از نطفهء جهنده كه از ميان صلب پدر و سينه مادر بيرون آمده .
و على عليه السّلام فرموده : كسى كه از مجراى بول پدر و مادر بيرون آمده جاى تكبّر و عجب و خودپسندى برايش باقى نمانده بنا بر اين اگر مردم فكر كنند كه چه بودهاند و از كجا آمدهاند و بكجا خواهند رفت و دانستند كه خط سير همه از مبدء تا محشر يكيست اين همه مرتكب گناه نميشدند و بر يك ديگر ظلم و ستم نمىنمودند و حقوق يك ديگر را پايمال نميكردند و خود را بر ديگرى برتر و بالاتر محسوب نميداشتند .