مادران عروس و داماد در اين هنگام خود را با يكديگر خويشاوند مىدانستند ، گوئى كه ميان فرزندان آنان ازدواج واقعى صورت گرفته است « 1 » .
زناى محصنه ميان مردان و زنان مغول ، كه طبق گزارش مورخين غربى به ندرت رو مىداده است « 2 » ، مستوجب مجازات مرگ براى طرفين بود « 3 » . اما اين قانون در مورد مردان بىشك در دورانهاى نخستين و تنها در مورد مردان بىنفوذ اجراء مىشده است .
بديهى است ، كه تجاوز به حرمسراى فرمانروا ، آنطور كه دمشق خواجه در سال 727 ه . ق . به آن دست زد ، در صورت كشف موجب قتل متجاوز مىگرديد .
لواط با كودكان در ميان مغولان بسيار متداول بود . ظاهرا در سال 1299 م .
گروهى از اين قوم در يكى از مساجد دمشق به لواط پرداخته بودند « 4 » . اما بايد گفت ، كه اين كار مخالفان سرسختى نيز داشته است ، همانطور كه جغتاى لواط را اكيدا ممنوع كرد « 5 » . ايلخان گيخاتو ، كه شديدا به لواط با پسران خردسال دلبستگى داشت « 6 » ، بىشك از اين راه نيز خشم مغولان را برانگيخت و سقوط نهائى خود را تسريع كرد « 7 » .
پس از آنكه مغولان دين اسلام را پذيرفتند ، حقوق زناشوئى مغولى جاى خود را به فقه اسلامى داد . غازان براى طلاق مقررات تازهاى وضع كرد و طلاق غرضورزانه را ممنوع نمود . با وضع اين قوانين و دستورات دقيق دربارهء زناشوئى دوباره « 8 » ، مغولان به رسوم متداول ازدواج در ايران نزديك شدند و نيز مقرر گرديد ، كه مرد به زن مطلقه مبلغ 5 ر 19 دينار بابت مخارج زندگى وى بدهد ، و به اين ترتيب جدائى براى زن از نظر مالى تا حدى قابل تحمل شود « 9 » .
هامش
( 1 ) -Polo / Pauthier I 197 f . ; Marco Polo / Lemke 183 f .( 2 ) -Ricoldus 115 ; Polo / Lemke 176 f .( 3 ) -Zyriak 249 ; Matthaeus Parisiensis VI 114( 4 ) - مقريزى / كاترمر ج 2 : 2 ، 160 . - ر ك ميرخواند ج 5 : 44 .
( 5 ) - ميرخواند ج 5 : 43 .
( 6 ) - ميرخواند ج 5 : 111 ؛ مقريزى / كاترمر ج 2 : 1 ، 140 .
( 7 ) -Bar Hebraeus 585؛ ابو الفدا ج 5 : 100 .
( 8 ) - رشيد الدين / وين 321 ر و چ .
( 9 ) - رشيد الدين / وين 292 ر ، 321 ر و چ .