در منابع صحبت مىشود « 1 » ، اما لشكريان فارس و هرات ظاهرا جز در سرزمينهاى خود در نقاط ديگر كمتر فعاليت داشتند .
شاهان محلى و دستنشانده تحت حمايت ايلخان بودند . در هنگام تأييد آنان به آنها پايزا داده مىشد « 2 » . وقتى ميان چند تن از فرمانروايان اختلاف درمىگرفت ، مثلا در آسياى صغير ، هرات و لرستان ، ايلخانان يا آنكه از يكى از فرمانروايان جانبدارى مىكردند و يا - از جمله گرجستان - چند فرمانروا در يك زمان منصوب مىكردند ، تا آسانتر بر آنان مسلط باشند . به زمامداران بسيار با وفاى ماردين حتى منصب حكومت ديار بكر داده شد .
به شاهان دستنشانده امتيازات سلاطين مستقل داده مىشد . برخى از شاهان حتى خود سكه ضرب مىكردند ، مثلا در ارمنستان ، آسياى صغير ، ماردين ، گرجستان و فارس « 3 » . از دربار زمامدار يزد از اين دوره متأسفانه سكهاى به دست نيامده است ، اما در هرات و كرمان پيوسته سكههاى مغولى در جريان بوده است « 4 » . غازان به منظور ايجاد سكهاى واحد براى تمام قلمرو ايلخانان ، و نيز به منظور ايجاد تمركز مالى ، اين امتياز را لغو كرد « 5 » .
هامش
( 1 ) -Malachias 15( 2 ) - رشيد الدين / بلوشه ج 2 : 53 ص ب ؛ وصاف / هامر ج 1 : 163 .
( 3 ) - رشيد الدين / وين 309 چ . - سكهء آبش از سال 676 :Brit . Kat . X , S . CLIX( 4 ) -Brit . Kat . X , S . 84 , Nr . 6 a( 5 ) -Brit . Kat . V , S , CLIX , 98