مگر آنكه رسما - همانطور كه دربارهء شاهزاده ابو سعيد گفته شد - از جانب ايلخان در اينباره مأموريت داشتند .
ناگفته نماند ، كه در دوران قاآنها ، يعنى هنگامى كه حكام مناطق غربى تا حدى استقلال عمل داشتند ، وضع طور ديگر بود . در آن موقع بايجو مىتوانست پيامهائى را كه به او خطاب شده بود ، بپذيرد ، اما احتمال مىرود كه وى ورود سيمون و آسلين سفراى پاپ را به كيوك گزارش داده باشد . ارغون نيز در سال 641 ه . ق . با فرستادگان سلاطين سلجوقى آسياى صغير و امراى ايوبى شمال سوريه ( كه تا آن موقع مغلوب مغولان نگرديده بودند ) ، مذاكره كرده است « 1 » .
معمولا مردان بهعنوان سفير اعزام مىشدند ، تنها داود پنجم پادشاه گرجستان يك بار زنان را نيز به چنين مأموريتى فرستاد « 2 » .
مغولان عدم تعرض به سفرا را - بر خلاف بسيارى از شاهان مشرق زمين در آن زمان - وظيفهاى مقدس مىدانستند ، تنها در هنگامى كه به فرستادگان آنان در خارجه تعرض شده بود ، آنان از اين وظيفهء مقدس عدول مىكردند . حتى بايجو نيز ، كه نخست قصد قتل سفراى پاپ را داشت ، باتوجه به عواقب آن از اين كار صرفنظر كرد « 3 » .
مغولان حتى براى ايلچيان و مبلغين دينى ، كه هيچگونه ادعاى سفارت نداشتند ، حقوق مخصوص سفرا را قائل مىشدند ( چون ويلهلم فنروبروك ) ، و آنها در اين صورت با وسائل دولتى مسافرت مىكردند « 4 » ، و بزرگان مناطقى كه آنها از آن عبور مىكردند ، موظف بودند از آنان پذيرائى كنند « 5 » . به اين سبب هنگامى كه منكو فرمان داد ، كه از ارمنستان صغرى سفرا عبور نكنند « 6 » ، اين فرمان امتياز خاصى بود ، كه
هامش
( 1 ) - جوينى ج 2 : 244 .
( 2 ) -Kartlis chovreba I 432( 3 ) -Aszelin 234 - 262 - Vincent de Beauvais 1299 , 1301 - 1305 ; Raynaldus XIII , 1247 , Nr . 82 ; Mosheim , Anh . Nr . 9 , S . 42( 4 ) -W . v . Rubruck / Risch 139 f . , 311 ff .( 5 ) -J . P . Carpini / Wyngaert 68( 6 ) -W . v . Rubruck / Wyngaert 329