كاترمر ج 1 : 1 ، 121 ؛ ابو الفدا ج 4 : 594 ) .
1300 م : سيف الدين قپچاق حاكم يا ( و ؟ ) نائب ( مقريزى / كاترمر ج 2 : 2 ، 163 ) دمشق مىشود ( او قبلا از جانب مصريان حاكم بوده ، اما بعدا به مغولان پيوسته است . ) ( مفضل ج 2 : 647 ، 660 حاشيهء 1 ؛ ابن فوطى 503 ؛ ابن اياس ج 1 : 141 . - فرمان حكومت او : مفضل ج 2 : 648 ) . - امير قتلغ شاه « شحنه » مىشود ( ابن اياس ج 1 : 141 ؛ ميرخواند ج 5 : 122 ) .
صرفنظر از قسمتهائى كه تحتنظر قپچاق بود ( يعنى دمشق ، بعلبك ، حمص ، سواحل حلب ، عجلون ، الرحبه ، العريش تا سلاميّه ) ، به ساير ولايت اجازه داده شد ، كه قضات و كاتبان را خود انتخاب كنند ( مفضل ج 2 : 651 ص ب ؛ مقريزى / كاترمر ج 2 : 2 ، 156 ، 156 حاشيه ، 157 حاشيه ) .
1300 م : قپچاق رسما ادارهء امور را در دمسق به دست مىگيرد - ناصر الدين يحيى بن جلال الدين وزير او مىشود ( مقريزى ج 2 : 2 ، 162 ص ب ) در همين هنگام بكتيمور سلاحدار نايب در حلب ، حمات و حمص و امير البگى ( ؟ ) نايب در صفد ، طرابلس و سواحل مىشوند . ( مقريزى ج 2 : 2 ، 162 ص ب ) .
1300 م : مغولان دمشق را ترك مىكنند ( مفضل ج 2 : 659 ) . - قپچاق بار ديگر به خدمت مصريان درمىآيد .
وضع قلمرو شاهان دستنشانده
چنانچه يكى از شاهان محلى خود تسليم مغولان مىشد ، آنان طى يك قرارداد كتبى « 1 » فرمانروائى سرزمين او را به وى واگذار مىكردند ، و به همين سبب است ، كه برخى از خاندانهاى شاهان محلى ايران در سراسر و يا قسمتى از دوران فرمانروائى
هامش
( 1 ) -Zyriak 432