ملاحظات اين جهانگردان تا چه حد دقيق بوده است . در اين كتاب اغلب به اين آثار اشاره خواهد شد .
اما برعكس از آثار مورخان غربى نمىتوان بهرهء فراوان گرفت . اين منابع تنها در مورد حملهء مغولان به سيلزى ، لهستان و مجارستان ( 1241 م . ) و شوراى آباء كليسا كه در سال 1245 م . در ليون تشكيل گرديد ( بيانات پطر اسقف روسى ) اطلاعاتى به دست مىدهد . اثر ونسان دوبووه
Vincent de Beauvais
اشارهء مختصرى به سياحتنامه و چگونگى فعاليت اسلين
Aszelin
در دربار بايجو مىكند . اطلاعات ديگرى نيز در شرححال لوئى نهم به قلم هانرى دوژوئنويل « 1 »
Henri de Joinville
و ويلهلم فن نانگى « 2 »
Wilhelm von Nangi
آمده است . منابع تاريخى روسى « 3 » و سياحتنامههاى عبرى كه يهودا داويد ايزنشتين
Jehuda David Eisenstein
جمعآورى كرده است ، براى تاريخ ايران خالى از اهميت است « 4 » .
هامش
( 1 ) - فهرست منابع شمارهء 159 .
( 2 ) - فهرست منابع شمارهء 161 .
( 3 ) - فهرست منابع شمارهء 157 .
( 4 ) - فهرست منابع شمارهء 158 .