تاريخ سياسى
چنگيز خان
در آغاز قرن هفتم هجرى بر سراسر صفحات شرقى مناطقى كه اسلام در آن رسوخ يافته بود ، آشفتگى كامل حكمفرما گرديد . پس از مرگ صلاح الدين ايوبى ( 26 صفر 589 ه . ) ديرى نپاييد ، كه امپراطورى وى درهم شكست . جانشينان صلاح الدين از يكسو سرگرم نبردى سخت و ناگسستنى با يكديگر بودند و از سوى ديگر با سلاطين سلجوقى آسياى صغير ، كه قلمرو آنان نيز دستخوش نفاق و كشاكش بود ، دستوپنجه نرم مىكردند . اگرچه جنگجويان صليبى نتوانستند در مشرق زمين بر مناطق وسيعى دست يابند ، اما به سبب حملات پىدرپى اين جنگجويان ، دودستگى عميقتر شد ، و اتحادهاى زودگذر ميان اميران محلى براى دفع نيروهاى مهاجم به وجود آمد . علاوه بر اين جنگجويان صليبى در سال 1204 م . قسطنطنيه را تسخير كردند و امپراطورى روم شرقى توانست بخشى از قلمرو خود را نگاهدارد . در اين موقع گرجستان سرزمينى نسبتا مهم ، اما ارمنستان صغرى كشورى كماهميت بود .
اگرچه الناصر لدين اللّه خليفهء عباسى ( 622 - 575 ه . ق ) توانست براى آخرين بار به دولت خلفاى پيغمبر اسلام وجههاى بخشد ، اما جانشينان وى قادر نبودند ، حدود