طرفين مقدمات جنگ را آماده كردند ، و در رمضان سال 737 با يكديگر روبرو شدند . گمان مىرفت كه ارپه غالب شود ، اما برخى از اميران او به سپاه على پيوستند ، و بعضى ديگر گريختند و ارپه را ديگر ياراى مقاومت نماند . غياث - الدين محمد ، كه از زمان ابو سعيد در منصب وزارت باقى مانده بود ، دستگير شد ، و علىرغم ميل على پادشاه به قتل رسيد « 1 » . ارپه را نيز پس از دستگيرى گردن زدند ، و چون دلشاد خاتون كمى بعد دخترى به دنيا آورد ، لذا ممكن نبود كه سلطنت در خانوادهء وى باقى بماند .
خودكامگى على پادشاه خشم بسيارى از اميران را بر عليه وى برانگيخت ، و آنان به همان وسيلهاى دست زدند ، كه او خود با موفقيت آن را به كار برده بود . امير حاجى طغاى از قبيلهء اويرات امير حسن بن حسين را كه بهعنوان سردار در دياربكر مقيم بود ، واداشت تا شاهزاده محمد بن يول قتلغ ، يكى از نوادگان منكو تيمور برادر اباقا ، را از تبريز فراخواند ، و او را سلطان كند « 2 » . با وجود كوششهاى مسالمت - آميز اطرافيان على پادشاه او را وادار به حملهء مسلحانه كردند ، با اين استدلال كه قلمروئى را كه در سايهء جنگ به دست آمده ، تنها با نبرد مىتوان نگهداشت . نبرد اصلى در 14 ذيحجهء 736 در نوشهر التاغ در نزديكى قراده درگرفت . امير حسن كه ملقب به « حسن بزرگ و يا ايلكانى » است ، با على پادشاه قرار گذاشت ، كه ايندو در
هامش
( 1 ) - بروايت حافظابرو 55 ر و ميرخواند ج 5 : 160 در 21 رمضان ، يا اين تاريخ و يا تاريخ نبرد غلط است . - خواندمير ج 3 : 78 سوم شوال را نقل مىكند . نميتوان گفت ، كه آيا وى اين تاريخ را خود تعمدا ساخته است ، يا آنكه سند و منبعى در دست داشته است .
( 2 ) - حافظ ابرو 55 چ تا 56 ر ؛ ميرخواند ج 5 : 161 . - مسكوكاتى كه بنام او و در شهرهاى تبريز ، همدان ، شيراز ، كبيرشيخ ( ؟ ) ، قرااغچ ( در آسياى صغير ؟ ) ، بردعه ، انى ، ارزروم ، آمل ، جرجان ، بغداد ، بازار ، كليوان ، تفليس ، سيواس ، موصل ، اوه و شاكان از سالهاى 737 و 738 ضرب شده ، بدست آمده است :( Brit . Kat . VI , NO . 281 - 288 , P . 94 - 96 and X , No . 279 ccc , 280 f . , P . 115 ; Frahn . Il - chan Nr . 211 , S . 535 , sowie Frahn , Op . post . I , S . 103 , Nr . 10 a ; Markov 589 f . ; Berliner Munzkabinett )