جنگ شركت نكنند . پس از پيروزى مقدماتى موسى ، محمد چيره شد ؛ على پادشاه و اطرافيان او را قتل عام كردند . موسى به بغداد گريخت و محمد در تبريز مستقر شد « 1 » .
حسن بزرگ هنوز در شمال غربى كاملا مسلط نشده بود ، كه در خراسان توطئه بر عليه وى آغاز شد . شاهزاده على جعفر كه به آن صفحات رفته بود ، شيخ على فرزند امير على قوشجى را تشويق كرد ، كه شاهزاده طغاى تيمور بن سوداى ، يكى از اعقاب اوتكين برادر چنگيز خان ، را به فرمانروائى برگزيند « 2 » . طغاى تيمور در شعبان 737 تا سلطانيه پيش رفت ، و گروهى از سپاهيان اويراتى را كه به نفع موسى مىجنگيدند ، شكست داد . سپاهيان طغاى تيمور شهر همدان نو را ، كه ازن قتلغ سردار موسى در آنجا مستغلاتى داشت ، چپاول كردند . با اينهمه بهزودى موسى و طغاى تيمور باهم بر عليه حسن بزرگ و محمد همداستان شدند ، اما طغاى تيمور در نبرد اصلى ، كه در ذيعقدهء 737 نزديكى مراغه رخ داد ، ميدان جنگ را ترك كرد ، و موسى خود را ناگزير به فرار ديد . او و سرداران اويراتىاش را در 10 ذيحجهء 737 دستگير كردند ، و كشتند . طغاى تيمور پس از چند نبرد كوچك با حسن بزرگ به بسطام رفت ، و طرفدارانى دور خود جمع كرد ، و با آنان به سوى خراسان عزيمت نمود . شيخ على ، يكى از حاميان اصلى وى ، نيز در 11 ذيحجهء 738 كشته شد . ازن قتلغ ، سردار موسى داوطلبانه تسليم حسن بزرگ شد ، و در آغاز مورد بخشش قرار گرفت ، اما در زمستان 838 ه . ق .
او را نيز گردن زدند « 3 » .
در اين هنگام حسن بزرگ را خطرى تازه تهديد مىكرد . حسن فرزند تيمور تاش
هامش
( 1 ) - حافظابرو 55 چ تا 56 ر ؛ ميرخواند ج 5 : 161 ؛ خواندمير ج 3 : 79 .
( 2 ) - سكههائى كه در سالهاى 738 تا 741 و در شهرهاى كاشان ، قزوين ، ابيورد ، بغداد ، بصره ، آمل ، نيشابور ، سمسن ، اسفراين ، سبزوار ، بازار ، حصن ، كيفا ، زيدان ، كپز ( ؟ ) و جاجرم بنام او ضرب شده ، موجود است .( Brit . Kat . VI , No . 290 - 299 , p . 98 - 101 , Markov 590 f . )( 3 ) - حافظابرو 57 ر تا 58 ر ؛ ميرخواند ج 5 : 162 ؛ خواندمير ج 3 : 79 .