مشرق يكسان ماند .
در اواخر سال 698 ه . ق . غازان سعد الدين السامى ( ساوجى ) « 1 » را به سمت وزارت و صاحب ديوانى منصوب كرد ، و وزير جديد در كنار رشيد الدين نفوذ فراوان يافت « 2 » .
اگرچه ايلخان هنگام تشرفش به دين اسلام از الملك الناصر سلطان مملوك درخواست كرده بود تا سرزمين مغولان را از حملات خود مصون دارد ، با اينهمه در سال 698 ه . ق . اطلاع يافت ، كه سلطان مملوك براى حمله به قلمرو ايلخان لشكرآرائى مىكند .
سپاهيان مصر يكسال بعد از حمله به ارمنستان ( 697 ه . ق . ) به شهرهاى رأس العين و ماردين تاختند و اين دو شهر را تصرف نمودند . مصريان در تسخير ماردين حيلهاى به كار بردند « 3 » . غازان به محض سركوبى شورش آسياى صغير ، در 26 صفر 699 فرمان حمله بر مصر را داد . تنى چند از شاهان تحت الحمايهء ايلخان براى اداى احترام به غازان در دياربكر اجتماع كردند و سپاهيان زيادى در اختيار وى گذاردند ، كه از آنها بهخصوص لشكريان گرجستان اهميت فراوان داشتند . فرمانرواى مغول از رود فرات گذشت و حلب را تسخير كرد ، و در 28 ربيع الاول 699 لشكريان مصر را در نزديكى مجمع المروج شكست داد ، و بىآنكه به سپاهيان مصر در حمص توجه كند ، در پايان همين سال به دمشق رسيد ، و اين شهر 5 ربيع الاول 699 داوطلبانه دروازههاى خود را به روى مغولان گشود .
غازان در دمشق دستور داد تا به نام وى خطبه خواندند و قپچاق حاكم مصرى را كه به او پيوسته بود ، سردار سپاهيان كرد « 4 » . ايلخان قتلغ شاه را امير الامراء آن سامان
هامش
( 1 ) - رشيد الدين / وين 266 ر .
( 2 ) - وصاف / بمبئى 348 ؛ ميرخواند ج 5 : 120 .
( 3 ) - رشيد الدين / وين 267 ر ؛ ابن فوطى 500 ، 502 ؛ ميرخواند ج 5 : 120 . - مفضل ج 2 :
608 گزارش مىدهد ، كه پيوستن امراى سوريه به غازان در اين لشكركشى اهميت فراوان داشته است . اما بعيد به نظر مىرسد ، كه اين گزارش صحيح باشد .
( 4 ) - مقريزى / كاترمر ج 2 ، 2 ، 156 ص ب ؛ ابن فوطى 502 ص ب .