كردند و از شمشير زدن خوددارى كردند .
پيامبر ( ص ) از آنچه به دست آمد به ابو مليح و قارب و مردم مقدارى عطا فرمود و بقيه را در راه خدا و خريد سلاح صرف فرمود .
پيامبر ( ص ) اين عهدنامه را براى مردم ثقيف صادر فرمود :
« بسم الله الرحمن الرحيم ، اين عهدى از رسول خدا براى مؤمنان است ، كه گياهان و شكار منطقهء طائف حفاظت شده است و هر كس بر خلاف آن رفتار كند بايد تازيانه زده شود و جامهاش را بيرون آورند ، و اگر از اين دستور كسى سرپيچى كند بايد او را بگيرند و به حضور محمد آورند . اين دستور محمد رسول خدا است و خالد بن سعيد به فرمان پيامبر آن را نوشته است و هيچكس نبايد از آن سرپيچى كند ، و يا خلاف دستور رسول خدا ( ص ) به خود ستم كند . » پيامبر ( ص ) از قطع درختان و گياهان آن منطقه نهى فرمود و شكار را در آن ممنوع كرد .
گاهى برخى از مردم پيدا مىشدند كه خلاف اين دستور رفتار مىكردند و در نتيجه جامههاى او را مىكندند .
پيامبر ( ص ) سعد بن ابى وقّاص را مأمور مراقبت از آن منطقه فرمود .
اعزام گيرندگان زكات از طرف رسول خدا ( ص ) به قبائل
گويد : محمد بن عبد الله بن مسلم ، از زهرى ، و عبد الله بن يزيد از سعيد بن عمرو نقل مىكردند كه آن دو مىگفتند : چون رسول خدا ( ص ) از جعرّانه به مدينه برگشتند روز جمعه سه روز باقى مانده از ذى قعده بود . بقيهء ذى قعده و ذى الحجه را در مدينه ماند و چون هلال محرم را ديد كارگزاران زكات را اعزام فرمود .
بريدة بن حصيب را به سوى قبائل اسلم و غفار فرستاد و گفتهاند كعب بن مالك را به اين كار مأمور كرد . عبّاد بن بشر اشهلى را به سوى سليم و مزينه و رافع بن مكيث را به جهينه و عمرو بن عاص را به فزاره و ضحّاك بن سفيان كلابى را به بنى كلاب و بسر بن سفيان كعبى را به بنى كعب و ابن لتبيّه ازدى را به بنى ذبيان و مردى از بنى سعد بن هذيم را براى جمع آورى زكات بنى سعد اعزام فرمود .
بسر بن سفيان براى جمع زكات بنى كعب حركت كرد و گفته شده است ، نعيم بن عبد الله نحّام عدوىّ مأمور اين كار بود . در اين موقع گروهى از بنى جهيم كه از بنى تميم هستند و بنى عمرو بن جندب بن عتير بن عمرو بن تميم به سرزمينهاى ايشان آمده بودند ، و همگى از