گويد : طفيل شتابان به سوى قوم خود رفت و بت و بتخانهء ذو الكفّين را ويران ساخت و در دهان آن بت آتش مىكرد و چنين مىگفت :
اى ذو الكفين من از پرستندگان تو نيستم ، ميلاد ما به مراتب قديمىتر از ميلاد تست ، و من در دهان تو آتش مىافكنم .
چهار صد نفر از قوم او هم با او با شتاب راه افتادند و چهار روز پس از اينكه پيامبر ( ص ) در طائف اقامت داشتند به آنجا رسيدند ، و منجنيق و ارابهيى هم با خود آورده بودند . پيامبر ( ص ) فرمود : اى گروه ازد ، پرچمتان را چه كسى بايد داشته باشد ؟ طفيل گفت : همان كسى كه در جاهليت داشته است . فرمود : درست مىگوييد . و آن شخص نعمان بن زرافهء لهبى بود .
پيامبر ( ص ) از حنين ، خالد بن وليد را با مقدمهء لشكر خود روانه فرمود و راهنمايانى را هم برگزيد كه به طائف رهنمايى كنند ، و رسول خدا ( ص ) به طائف رسيد . پيامبر ( ص ) دستور داده بود تا اسيران را به جعرّانه روانه كنند و بديل بن ورقاء خزاعى را به سرپرستى ايشان منصوب فرمود ، و هم دستور داد تا غنايم و اسباب و اثاثيه را هم به جعرّانه منتقل كنند .
پيامبر ( ص ) كه آهنگ طائف فرمود ، ثقيف حصارهاى خود را تعمير كردند و از اوطاس كه گريختند به حصارها پناه بردند و دربها را بستند . حصار اصلى شهر داراى دو در بود . آنها آماده براى جنگ مىشدند و خوار بار و نيازمنديهاى يك سالهء خود را با خود به حصار بردند كه اگر محاصره طول كشيد راحت باشند . عروة بن مسعود و غيلان بن سلمه در ناحيهء جرش مشغول تهيهء منجنيق و زره پوش بودند و طريقهء نصب آن را مىآموختند و مىخواستند در حصار طائف مورد استفاده قرار دهند . آن دو در جنگ حنين و در حصار طائف شركت نداشتند .
پيامبر ( ص ) از اوطاس كه حركت فرمود نخست به نخلهء يمانيّه [ 1 ] رسيد و سپس به قرن [ 2 ] و از آنجا به مليح [ 3 ] و بعد به بحرة الرّغاء [ 4 ] از ناحيهء ليّه رسيد و آنجا مسجدى بنا فرمود و در آن نماز گزارد .
عبد الله بن يزيد ، از سعيد بن عمرو و او از قول كسى كه خود شاهد بوده است برايم نقل كرد كه : خود پيامبر ( ص ) را ديده است كه شخصا و به دست خود مسجدى در ليّه ساختهاند در حالى كه اصحاب براى آن حضرت سنگ مىآوردهاند . در آن روز مردى از بنى ليث را
هامش
[ 1 ] نخلهء يمانيّه ، صحرايى كه هوازن در آن لشكر زده بودند ( معجم البلدان ، ج 8 ، ص 275 ) .
[ 2 ] قرن ، نام دهكدهيى است كه ميان آن و مكه 51 ميل فاصله است ( معجم البلدان ، ج 7 ، ص 64 ) .
[ 3 ] مليح ، نام يكى از درههاى طائف است ( معجم البلدان ، ج 7 ، ص 156 ) .
[ 4 ] بحرة الرّغاء ، نام جايى در ليّه و از سرزمينهاى بنى نصر است ( معجم ما استعجم ، ص 140 ) .