طفيل بن عمرو يا خالد بن سعيد از جرش يك منجنيق و دو زره پوش آورده بودند . رسول خدا ( ص ) دستور فرمود اطراف حصار ايشان سيمهاى خاردار ريختند و مسلمانان زير زرهپوشها - كه از پوست گاو بود - قرار گرفتند ، و جنگ آن روز را شدخه ناميدند . گفتند ، مقصود از شدخه چيست ؟ گفت : چون از مسلمانان كسى كشته نشد . مسلمانان زير زره پوش رفتند و با آن به طرف ديوارهاى حصار حمله بردند تا آن را سوراخ كنند . ثقيفيان قطعات آهن سرخ شده بر زرهپوشها فرو ريختند و زرهپوشها آتش گرفت و مسلمانان از زير آن بيرون آمدند ، و گروهى از ايشان كشته شدند و ثقيف هم شروع به تير باران كردند و چند مرد ديگر را كشتند .
گويد : در اين موقع پيامبر ( ص ) دستور داد تا درختان تاك ايشان را ببرند و بسوزانند ، و فرمود : هر كس يك تاك مو را قطع كند تاكى در بهشت از او خواهد بود .
عيينة بن بدر به يعلى بن مرّهء ثقفى گفت : قطع درختان انگور پاداش و مزد من است ؟ و يعلى همچنان كه درختان را مىبريد به عيينه گفت : آرى ، پاداش تو همين است عيينه گفت : مزد تو آتش خواهد بود . چون اين خبر به رسول خدا ( ص ) رسيد فرمود : عيينه سزاوارتر است به آتش از يعلى ، و مسلمانان شروع به بريدن درختان كردند و بسيار بريدند .
گويد : عمر بن خطاب ، سفيان بن عبد الله ثقفى را صدا زد و گفت : به خدا قسم اين درختان را كه مايهء زندگى اهل و عيال توست قطع مىكنيم . سفيان گفت : در اين صورت آب و زمينى نخواهيد برد . همين كه سفيان ديد كه درختان را مىبرند ، گفت : اى محمد ، چرا اموال ما را مىبرى و قطع مىكنى ؟ اگر پيروز شوى كه خودت آن را صاحب خواهى شد و در غير آن صورت هم به خيال خودت براى خدا و خويشاوندى قطع آنها را رها كن ! پيامبر ( ص ) فرمود :
من به خاطر خدا و براى رعايت خويشاوندى [ 1 ] قطع درختان را رها مىكنم . و دستور فرمود از بريدن درختان خوددارى كنند .
ابو وجزه سعدى گويد : پيامبر ( ص ) دستور فرمود كه هر كس پنج درخت از تاك و خرما قطع كند . عمر بن خطاب پيش پيامبر ( ص ) آمد و گفت : اى رسول خدا ، برخى از اين درختان خرما خرمايش قابل خوردن نيست . دستور داده شد درختانى را ببرند كه خرمايش را مىخورند . و آنها به ترتيب شروع به قطع درختان كردند .
گويد : ابو سفيان بن حرب ، و مغيرة بن شعبه پيش ثقيف آمدند و گفتند : ما را امان بدهيد تا با
هامش
[ 1 ] مادر حضرت رسول ، آمنه ، از طريق مادرش از قبيلهء ثقيف است و به اين جهت ثقيف خويشاوندان مادرى پيامبر بودند ( شرح على المواهب اللدنية ، ج 3 ، ص 37 ) .