محمد بن عبد الله ، از قول زهرى برايم روايت كرد كه مىگفت : اين آيه دربارهء او نازل شده است : يا أَيُّهَا الرَّسُولُ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ في الْكُفْرِ من الَّذِينَ قالُوا آمَنّا بِأَفْواهِهِمْ 5 : 41 [ 1 ] - اى پيامبر ، اندوهگين نكنند تو را آنها كه مىشتابند در كافرى از آن منافقان كه مىگويند به زبانهاى خويش . . . - و در نظر ما همان آيهء اول صحيحتر است .
معمر ، از زهرى ، از پسر كعب بن مالك ، برايم نقل كرد كه مىگفت : ابو لبابه به حضور پيامبر ( ص ) آمد و گفت : من مىخواهم در مقابل گناهى كه كردهام از اينجا هجرت كنم ، و دلم مىخواهد كه از اموال خود صدقهاى در راه خدا و رسول خدا بدهم . پيامبر ( ص ) فرمود : يك سوم مال تو كافى است . و او يك سوم مال خود را استخراج كرد ، و از محلهء خويشان خود هجرت كرد . پس خداوند توبه او را پذيرفت و تا وقتى كه زنده بود از او جز خير و نيكى سر نزد .
گويند : چون محاصره بر يهوديان دشوار شد ، و تن به فرمان رسول خدا ( ص ) دادند ، و از حصارها فرود آمدند ، پيامبر ( ص ) دستور فرمود تا اسيران آنها را به ريسمان بستند ، و محمد بن مسلمة مامور اين كار شد ، و آنها را در گوشهاى جمع كرد . سپس زنها و بچهها را از حصارها بيرون آوردند و در محلى جمع كردند ، و پيامبر ( ص ) عبد الله بن سلام را به سرپرستى آنها برگزيد و دستور فرمود تا كالاهاى آنها و آنچه از اسلحه و اثاث در حصارهايشان وجود داشت جمع شود .
ابن ابى سبره ، از قول مسور بن رفاعه ، برايم نقل كرد كه گفت : يك هزار و پانصد شمشير ، سيصد زره ، دو هزار نيزه ، و يك هزار و پانصد سپر فلزى و چرمى ، و مقدار زيادى لباس و ظرف و اثاث بيرون آوردند . مقدار زيادى شراب و خمهاى مى پيدا شد ، كه همهء آنها را بدون اينكه خمسى از آن جدا كنند ، به زمين ريختند و از بين بردند . همچنين تعدادى شتران نر آبكش و دامهاى فراوان به دست آمد كه همه را جمع كردند . از جابر بن عبد الله ، برايم نقل كردند كه مىگفت : من از كسانى بودم كه در آن روز خمهاى مى را مىشكستم .
از محمد بن مسلمه ، برايم روايت كردند كه گفت : پيامبر ( ص ) به گوشهاى رفتند و نشستند ، در اين هنگام اوسيان نزديك پيامبر ( ص ) آمدند ، و گفتند : اى رسول خدا ، اينها همپيمان ما هستند و به خزرجيان ارتباطى ندارند ، و به خاطر داريد كه در گذشته با بنى قينقاع كه همپيمانان ابن ابى بودند چگونه رفتار كرديد ، شما سيصد نفر از افراد بدون زره و چهارصد نفر زرهدار از آنها را به تقاضاى ابن ابى بخشيديد . اكنون اين همپيمانان ما از كردهء خود
هامش
[ 1 ] سورهء 5 ، آيهء 47 .