مسلمانان شمشير كشيد و حمله آورد ، با خود گفتم : اين ديگر كيست ؟ اتفاقاً مردى از نيروهاى امدادى قبيلهء حمير در اين راه همراه من بود كه شمشير هم نداشت ، مردى از قوم گوسالهاى كشت و آن حميرى قطعهاى از پوست گوساله را از او خواست كه موافقت كرد و به او داد . او پوست را در آفتاب پهن كرد و اطراف آن را ميخ كوفت و چون خشك شد ، از آن براى خود سپرى ساخت . همين مرد حميرى وقتى ديد كه آن مرد رومى نسبت به مسلمانان چنان مىكند پشت سنگى در راه او كمين كرد و همين كه آن مرد رومى بر او گذشت به او حمله كرده و اسب او را پى كرد ، اسب به زانو در آمد و آن مرد فرو افتاد و مرد ، حميرى او را كشت آن هم با شمشير خود او .
بكير بن مسمار ، از عمارة بن غزيّه ، از پدرش برايم نقل كرد كه گفته است : من در جنگ مؤته حضور داشتم و با مردى مبارزه كردم و او را كشتم . بر كلاهخود آن مرد ياقوتى نصب شده بود كه تمام همت من دسترسى به آن بود ، و به دست آوردم ، و چون به هزيمت رفتيم و گريختيم آن را با خود به مدينه آوردم و به حضور رسول خدا ( ص ) بردم . رسول خدا ( ص ) آن را به خودم بخشيدند كه در زمان عمر بن خطاب آن را به صد دينار فروختم و با بهاى آن نخلستانى در منطقهء بنى خطمه خريدم .
اسامى كسانى كه از بنى هاشم و ديگران در مؤته شهيد شدند
از بنى هاشم : جعفر بن ابى طالب ، و زيد بن حارثه شهيد شدند . از بنى عدىّ بن كعب :
مسعود بن اسود بن حارثة بن نضله . از بنى عامر بن لؤىّ از خاندان بنى مالك بن حسيل : وهب بن سعد بن ابى سرح . از انصار ، از بنى نجّار ، از خانوادهء بنى مازن : سراقة بن عمرو بن عطيّة بن خنساء . و از بنى نجّار : حارث بن نعمان بن يساف بن نضله . و از بنى حارث بن خزرج : عبد الله بن رواحه و عبادة بن قيس . بقيّهء آنها به مدينه بازگشتند .
غزوهء ذات السّلاسل [ 1 ]
ربيعة بن عثمان از ابن رومان ، و افلح بن سعد از سعيد بن عبد الرحمن بن رقيش ، از ابى
هامش
[ 1 ] ذات السّلاسل ، فاصلهء ميان آن و مدينه ده روز است و بعد از وادى قرس قرار دارد . ( طبقات ، ج 2 ، ص 94 ) - در مورد نام اين سريه و وجه تسميههاى ديگر هم به منتهى الآمال ، ج 1 ، ص . رجوع شود . - م .