تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المغازي ( تاريخ جنگهاى پيامبر ص ) ( فارسى ) — صفحة 404

مساهمون:

ص٤٠٤
عصاى مذكور پيش عبد الله بن انيس بود و چون مرگ او فرا رسيد به خانوادهء خود وصيت كرد كه آن را در كفن او بگذارند . سفيان بن خالد در ماه محرم پنجاه و چهارمين ماه هجرت كشته شد .

جنگ قرطاء [ 1 ]

خالد بن الياس ، از جعفر بن محمود برايم نقل كرد كه محمد بن مسلمه مىگفت : من ده شب از محرم گذشته از مدينه بيرون آمدم ، و نوزده شب در مدينه نبودم ، و يك شب از محرم باقى مانده در ابتداى پنجاه و پنجمين ماه هجرت ، به مدينه باز گشتم . عبد العزيز بن محمد بن انس ظفرى از قول پدرش ، و عبد العزيز بن سعد از جعفر بن محمود با كم و بيش اختلافى برايم نقل كردند كه : پيامبر ( ص ) محمد بن مسلمه را همراه سى مرد كه عبّاد بن بشر ، و سلمة بن سلامة بن وقش ، و حارث بن خزمه جزء آنها بودند ، به سوى قبيلهء بنى بكر بن كلاب اعزام فرمود ، و دستور داد كه شبها حركت كنند و روزها پنهان باشند و بر آنها غارت ببرند . محمد بن مسلمه همچنان رفتار مىكرد . هنگامى كه در شربه [ 2 ] بود ، گروهى را ديد كه از آنجا كوچ مىكردند . يكى از ياران خود را فرستاد تا بپرسد كه كيستند . فرستاده رفت و پيش او برگشت و گفت : گروهى از قبيلهء محارب هستند . آنها نزديك محمد بن مسلمه فرود آمده بارهاى خود را گشودند و چهار پايان را به چرا رها كردند . محمد بن مسلمه مهلت داد و همين كه به راه افتادند ، بر آنها غارت برد . يكى از ايشان را كشت و ديگران گريختند ، و او به تعقيب گريختگان نپرداخت ، و مقدارى شتر و گوسپند غنيمت گرفت و متعرض كوچ كنندگان نگرديد . سپس به راه خود ادامه داد تا به جايى رسيد كه مشرف بر بنى بكر بود . عبّاد بن بشر را پيش آنها فرستاد و او خود را به آنها رساند و در ميان آنان اقامت گزيد . همين كه چهار پايان خود را رها كردند ، و شير دوشيدند ، و شتران آنها آب آشاميده و زانو زدند ، خود را پيش محمد بن مسلمه رساند و به او خبر داد . محمد بن مسلمه بر آنها تاخت و شروع به غارت كرد و ده نفر را كشت و مقدارى شتر و گوسپند به غنيمت گرفت و به سوى مدينه بازگشت و تا صبح خود را به ضريّه [ 3 ] رساند و حال آنكه آن راه را بايد در دو شب مىپيمودند .
هامش
[ 1 ] قرطاء ، نام گروهى از قبيلهء بنى بكر است . ( شرح الزرقانى على المواهب اللدنيه ، ج 2 ، ص 173 ) . [ 2 ] شربه ، نام جايى ميان ربذه و سليله است . ( وفاء الوفا ، ج 2 ، ص 328 ) . [ 3 ] ضريه ، جايى است كه فاصلهء آن تا مدينه هفت شب است . ( طبقات ابن سعد ، ج 2 ، ص 56 ) .