فرماى . پروردگارا خوشنودى و مغفرت تو را خواهانيم .
پيامبر ( ص ) چهارده شب از مدينه غايب بودند ، و ابن امّ مكتوم را در مدينه جانشين خود فرموده بودند . اين جنگ و لشكر كشى در محرم سال ششم بوده ، و اين دعا را براى نخستين بار در اينجا بيان فرموده است ، و تمام همراهان ما اين دعا را به خاطر سپردند .
جنگ غابه [ 1 ]
عبد العزيز بن عقبة بن سلمة بن الاكوع ، از اياس بن سلمه ، از پدرش برايم نقل كرد كه گفته است : عيينه شب چهارشنبه سه شب از ربيع الآخر سال ششم گذشته بر ما غارت آورد و ما روز چهارشنبه همراه رسول خدا ( ص ) براى تعقيب او بيرون رفتيم ، و پنج شب از مدينه غايب بوديم و شب دوشنبه برگشتيم . و پيامبر ( ص ) ابن امّ مكتوم را در مدينه جانشين فرمود .
موسى بن محمد بن ابراهيم ، از قول پدرش و يحيى بن عبد الله بن ابى قتاده ، و على بن يزيد و افراد ديگرى غير از ايشان برايم چنين نقل كردند : مجموع شتران شيرده پيامبر ( ص ) بيست شتر بود . برخى از آنها از غنايم جنگ ذات الرقاع ، و برخى ديگر از غنايمى بود كه محمد بن مسلمه از نجد گرفته بود . آنها در منطقهء بيضاء [ 2 ] و اطراف آن به چرا بودند . مراتع آنجا خشك شد و لذا ساربانها آنها را در نزديكى منطقهء غابه به چرا بردند تا از خارها و علفهاى آنجا و درختان اراك تغذيه كنند . معمولا ساربان ، هر غروب شير آنها را به مدينه مىآورد .
ابو ذر از پيامبر ( ص ) اجازه مىخواست كه از شتران مادهء آن حضرت مواظبت كند . پيامبر ( ص ) به او گفتند : مىترسم كه از اطراف بر تو غارت آورند و ما از عيينة بن حصن و وابستگان او در امان نيستيم ، و منطقهء ما هم نزديك به محل آنهاست . ابو ذر اصرار ورزيد و گفت : اى رسول خدا ( ص ) به من اجازه فرماى . پس از اصرار ، پيامبر ( ص ) به او فرمودند : گويى تو را مىبينم در حالى كه پسرت كشته ، و همسرت اسير گرديده ، و در حالى كه به عصاى خود تكيه زده باشى خواهى آمد . ابو ذر بعدها مىگفت : شگفتا ! پيامبر ( ص ) ، چنان مىفرمود ، و من پافشارى و اصرار مىكردم ، و به خدا سوگند همچنان شد كه رسول خدا ( ص ) فرموده بود .
مقداد بن عمرو گفته است : در آن شب ماديان من كه نامش سبحه ( شناور ) بود ، آرام نمىگرفت ، و مرتبا دست و پا بر زمين مىكوبيد و صيحه مىكشيد . ابو معبد مىگفت : به خدا
هامش
[ 1 ] نام اين جنگ در سيرهء ابن هشام ، ذى قرد ثبت شده است ، غابه نام جايى است نزديك مدينه در راه شام . - م .
[ 2 ] بيضاء ، نزديك ربذه است . ( معجم ما استعجم ، ص 184 ) .