( 1 ) عبد الله در نيمه رمضان سال يكصد و چهل و پنج كشته شد و چون سرش را پيش عيسى بن موسى آوردند ابن ابى الكرام را فرا خواند و سر را به او نشان داد . ابن ابى الكرام آن را شناخت و عيسى بن موسى سجده شكر انجام داد و به مدينه آمد و همه مردم را امان داد .
مدت زندگى محمد بن عبد الله از هنگامى كه خروج كرد تا وقتى كشته شد دو ماه و هفده روز بود و هنگامى كه كشته شد پنجاه و سه ساله بود . عيسى بن موسى والى مدينه شد و سپس احرام عمره بست و آهنگ مكه كرد .
ابراهيم بن عبد الله
ابن حسن بن حسن بن على بن ابى طالب . برادر پدر و مادرى محمد است . ابراهيم اين فرزندان را آورده است : حسن كه مادرش امامة دختر عصمت بن عبد الله [ 1 ] بن حنظلة بن مالك بن جعفر بن كلاب از خاندان عامر بن صعصعه است . على كه مادرش كنيزى بوده است .
هنگامى كه محمد بن عبد الله قيام كرد و بر مدينه و مكه چيره شد ، بصره را به ابراهيم سپرد . ابراهيم روز نخست ماه رمضان سال يكصد و چهل و پنج بصره را گشود و بر آن چيره شد و جامهء سپيد پوشيد و مردم بصره هم جامهء سپيد پوشيدند . عيسى بن يونس و معاذ بن معاذ و عباد بن عوّام و اسحاق بن يوسف ازرق و معاوية بن هشيم بن بشير و گروهى بسيار از فقيهان و اهل دانش همراه او قيام كردند . او همهء ماه رمضان و شوال را در بصره بود و چون خبر كشته شدن برادرش محمد بن عبد الله بن حسن به او رسيد آماده شد و ساز و برگ فراهم ساخت و براى نبرد با منصور آهنگ كوفه كرد . منصور به عيسى بن موسى نامه نوشت و او را از اين كار آگاه ساخت و فرمانش داد كه به رويارويى ابراهيم برود . فرستاده ابو جعفر منصور هنگامى پيش عيسى رسيد كه احرام عمره پوشيده بود . جامهء احرام از تن بيرون آورد و آهنگ رويارويى با ابراهيم كرد . ابراهيم همراه گروهى بسيار از مردم عادى كه بر گروه عيسى فزونى داشت با او رويارويى شد و در منطقهء باجميرى كه در شانزده فرسنگى كوفه قرار دارد با يك ديگر در آويختند و جنگى سخت كردند . حميد بن قحطبه كه فرمانده مقدمه
هامش
[ 1 ] . ملاحظه مىفرماييد كه عصمت از نامهاى مشترك ميان مردان و زنان است .