تدوينكنندگان اوليه لغات [ يعنى كسانى كه براى اولين بار اقدام به جمعآورى لغات كردهاند ] كالخليل بن احمد الفراهيدى ( ت 170 ه ) مؤلف كتاب العين و الجوهرى ( ت 398 ه ) مؤلف الصحاح مانند خليل بن احمد فراهيدى نويسنده كتاب « العين » و جوهرى ، نويسنده كتاب « الصحاح » قد دونوا كثيرا من معانى الالفاظ من السن القبائل العربية و سكان البادية اينها بسيارى از معانى لغات را از زبان قبيلههاى مختلف عرب و باديهنشينها جمعآورى كردند فتنصيص هؤلاء يكون مفيدا للاطمينان بالموضوع له پس تصريح اين افراد نسبت به موضوع له الفاظ ، براى ما اطمينانآور است هذا و سيأتى تفصيل الكلام فى حجية قول اللغوى فانتظر بيان اجمالى مطلب همين بود اما تفصيل سخن در مورد ارزش و حجيت گفتار لغتشناسان ، در باب حجيت قول لغوى [ در بخش پايانى كتاب ] خواهد آمد .
-
الامر السابع : الاصول اللفظية
نويسنده محترم ، در اين قسمت به بررسى اصول لفظيه پرداختهاند .
ايشان مىفرمايند : شك كردن در مورد يك كلام به دو صورت قابل تصور است . صورت اول آن است كه ما در مورد معناى موضوع له كلمه شك داشته باشيم و مثلا ندانيم كه معناى حقيقى كلمه « صعيد » چيست كه براى رفع مشكل از راه تبادر يا صحت وضع و سلب يا تصريح اهل