تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الموجز في أصول الفقه ( فارسى ) — صفحة 316

مساهمون:

ص٣١٦
نهى شارع قابل جمع نباشد « * » نعم اذا كان النهى ارشادا الى فساد المعاملة كما فى قوله تعالى
وَ لا تَنْكِحُوا ما نَكَحَ آباؤُكُمْ مِنَ النِّساءِ
( النساء / 22 ) فلا كلام فى الدلالة على الفساد البته اگر نهى مولى ارشاد و نشانه بر فساد معامله باشد [ يعنى از اصل و ماهيت آن مورد ، نهى شده باشد ] مانند آيه شريفه كه مىفرمايد با زنان پدرتان ازدواج نكنيد ، در اين صورت بدون شك اين‌گونه نهىها دلالت بر بطلان خواهند داشت [ چرا كه از اصل اين ازدواج نهى شده است ] .

تنبيه ( تذكر يك نكته )

در پايان اين بحث به يك نكته اشاره كرده‌اند و آن اينكه چه تفاوتى بين مسئله دلالت نهى بر فساد با مسئله اجتماع امر و نهى وجود دارد ؟ چرا كه ظاهرا اين دو مسئله به يكديگر شباهت دارند .
هامش
( * ) البته در اصل مطلب خدشه‌اى نيست اما مثال ذكر شده قابل مناقشه هست چرا كه اگرچه ازدواج جزء معاملات مىباشد اما از نوع معاملات محضه هم نيست بلكه در آن جنبه عبادى هم وجود دارد و لذا نكاح به‌خودىخود مستحب است و در موارد خاصى هم واجب مىشود . ازاين‌رو نكاح محرم در حال احرام حج باطل بوده و ممكن است موجب كفاره هم باشد چنانچه فقهاء در كتاب حج ذكر كرده‌اند . پس بهتر است كه براى اين نوع ؛ به بيع در وقت نماز جمعه مثال زده شود ( شارح )
الموجز في أصول الفقه ( فارسى ) — صفحة 316 | الشيخ جعفر السبحاني / على عدالت