خارج تعلق گرفته است و امر كردن و دستور دادن مأمور اول از باب رساندن پيام و ابلاغ حكم است يعنى امر مأمور اول دخالتى در اصل قضيه ندارد و صرفا يك واسطه و مبلّغ محسوب مىشود .
عبارت كتاب چنين است :
اذا امر المولى فردا ليأمر فردا آخر بفعل هنگامى كه مولى فردى را امر كند كه او برود و فرد ديگرى را نسبت به انجام دادن كارى امر كند فهل الامر الصادر من المولى امر بذلك الفعل ايضا او لا ؟ پس آيا امر صادرشدهء از ناحيه مولى ، امر به انجام آن كار در خارج است يا نه ؟ و لايضاح الحال نذكر مثالا و براى روشن شدن مطلب مثالى را ذكر مىكنيم . ان الشارع امر الاولياء ليأمروا صبيانهم بالصلاة بهدرستى كه شارع مقدس به پدر و مادرها دستور داده كه به فرزندان خود نسبت به اقامه نماز امر كنند روى بسند صحيح عن ابى عبد اللّه ( ع ) عن ابيه ( ع ) قال انا نأمر صبياننا بالصلاة اذا كانوا بنى خمس سنين فمروا صبيانكم بالصلاة اذا كانوا بنى سبع « * » با سند صحيح از امام صادق ( ع ) به نقل از پدرشان امام باقر ( ع ) نقل شده است كه فرمودند : ما اهل بيت فرزندان خود را از سن پنج سالگى به نماز خواندن وادار مىكنيم پس شما فرزندان خود را از هفت سالگى به نماز امر كنيد ففى هذا الحديث
هامش
( * ) الوسائل الشيعة ج 3 الباب 3 من اعداد الفرائض الحديث 5 .