تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 21

مساهمون:

ص٢١
( 1 ) « لبيك يا ذا النعماء و الفضل الحسن » . [ 1 ] فضل بن دكين از مسافر جصّاص ، از رزيق بن سوار نقل كرد كه مىگفته است * ميان حسن بن على ( ع ) و مروان بگو و مگويى رخ داد . مروان درشتى مىكرد و حسن ( ع ) خاموش بود . در اين هنگام مروان آب بينى خود را با دست راست خود گرفت . حسن بن على فرمود : واى بر تو مگر نمىدانى كه دست راست براى چهره است و دست چپ براى آلت ؟ اف بر تو . مروان خاموش ماند . [ 2 ] محمد بن عمر واقدى از موسى بن محمد بن ابراهيم بن حارث تيمى ، از پدرش براى ما نقل كرد كه مىگفته است * هنگامى كه عمر بن خطاب ديوان پرداخت حقوق را مدّون ساخت ، وظيفهء مقرر حسن و حسين عليهما السلام را به اندازهء مقررى پدرشان و شركت كنندگان در جنگ بدر قرار داد و دليل آن را خويشاوندى نزديك آن دو به رسول خدا ( ص ) ذكر كرد و براى هر يك پنج هزار درم - ساليانه - تصويب كرد . [ 3 ] على بن محمد از حماد بن سلمه ، از عمار بن ابى عمار ، از ابن عباس براى ما نقل كرد كه مىگفته است * حسن و حسين ( ع ) در حضور پيامبر ( ص ) كشتى گرفتند . پيامبر شروع به تشويق حسن كرد و مىفرمود : آفرين حسن بگير محكم بگير ! عايشه كه خداى از او خشنود شود گفت : بزرگ را براى - به زمين خوردن - كوچك يارى مىدهى ؟ فرمود : اين جبريل است كه مىگويد ، حسين بگير . [ 4 ] موسى بن اسماعيل از ابو عوانه ، از مغيره ، از ثابت بن هرمز نقل مىكرد كه مىگفته است * هنگامى كه حسن بن على ( ع ) به قصر مدائن آمد ، مختار به عموى خود گفت : آيا موافقى كارى انجام شود كه بر اعراب سرور شوى ؟ پرسيد چه كارى ؟ مختار گفت : مرا آزاد بگذار كه گردن اين مرد را بزنم و سرش را پيش معاويه ببرم ! گفت : در نظر ما پاداش اهل بيت اين چنين نيست - از ما شايسته نيست - عبيد الله بن موسى از شيبان ، از ابو اسحاق ، از حارثه بن مضرب نقل مىكرد كه مىگفته
هامش
[ 1 ] . ابن عساكر به شماره 239 از ابن سعد آورده است . [ 2 ] . ابن عساكر به شمارهء 270 و سيوطى در تاريخ الخلفا ، ص 190 از قول ابن سعد آورده‌اند . [ 3 ] . ابو عبيد در كتاب الاموال ، ص 320 به شمارهء 550 و 551 با اسناد مختلف آورده است . [ 4 ] . ابن عساكر به شماره 181 ، خطيب خوارزمى در مقتل الحسين ، ج 1 ، ص 104 و ذهبى در سير اعلام النبلاء ، ج 3 ، ص 178 آورده‌اند .
الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 21 | محمود مهدوى دامغانى / ابن سعد