( 1 ) سپاس خداوندى را كه ما را به محمد گرامى داشت و سخت پاك و پاكيزه گرداند .
و چون سرها را پيش عبيد الله بن زياد نهادند با چوبدستى كوتاهى كه در دست داشت به كوبيدن بر دهان حسين ( ع ) پرداخت و اين بيت را مىخواند :
« از مردانى گران سنگ كه براى ما گرامى بودند سرهايى شكافتيم و آنان ستمگرتر و نافرمانتر بودند » . [ 1 ]
زيد بن ارقم به او گفت : اى كاش اين چوبدستى را كنار بگذارى كه پيامبر ( ص ) دهان خود را همانجا مىنهاد كه چوبدستى قرار دارد . [ 2 ]
سليمان بن حرب از حماد بن سلمه ، از على بن زيد ، از انس بن مالك براى ما نقل كرد كه مىگفته است * هنگامى كه سر حسين را كه خدايش از او خشنود باد پيش عبيد الله بن زياد آوردند حاضر بودم . ابن زياد با چوبدستى كه همراه داشت شروع به كوبيدن به دندانهاى حسين كرد و مىگفت : چه نيكو دندان بوده است . گفتم : به خدا سوگند اينك تو را افسرده و بدحال مىكنم . همانا كه من خود ديدم رسول خدا ( ص ) همين جاى چوبدستى تو را مىبوسيد . گويند : عبيد الله فرمان داد سر حسين عليه السلام را بر نيزه نصب كردند .
عطاء بن مسلم از قول كسى كه به او خبر داده بود ، از عاصم بن ابى النجود ، از زرّ بن حبيش به ما خبر داد كه مىگفتهاست * نخستين سر كه بر نيزه نصب و برافراشته شد سر حسين بود .
واقدى از عيسى بن عبد الرحمان سلمى ، از شعبى براى ما نقل كرد كه مىگفته است * نخستين سر كه در اسلام از جايى به جاى ديگر برده شد سر حسين بود .
واقدى از شيبان ، از جابر ، از عامر براى ما نقل كرد كه مىگفته است * پس از كشته شدن حسين بن على ( ع ) سرش را ديدم كه سپيدى بن موهايش از خضاب مشخص بود .
گويد : عبيد الله بن زياد فرمان داد بازماندگان حسين را در كاخ خودش باز دارند .
هامش
[ 1 ] . در متن درست نبود از ابن قتيبه ، الشعر و الشعراء ، چاپ بيروت ، 1969 ميلادى ، ص 542 و عقد الفريد ، ج 4 ، چاپ مصر ، 1967 ميلادى ، ص 382 اصلاح شد . بيت از حصين بن حمام شاعر دورهء جاهلى است كه حدود ده سال پيش از هجرت درگذشته است . به الاعلام ، ج 2 ، ص 288 مراجعه فرماييد .
[ 2 ] . اين مطلب و مطلب بعد را بخارى در بخش بدء الخلق صحيح بخارى ، و ترمذى در سنن ، ج 5 ، ص 659 ، به شماره 3778 با سلسله سند ديگرى ، و ابو بكر شافعى در الغيلانيات ، و ابن عساكر در بخش زندگى امام حسين در صفحهء 30 به شماره 48 و بسيارى ديگر آورده و توضيح دادهاند .