( 1 ) سپس به مدينه هجرت كردند .
على بن عيسى نوفلى از اسحاق بن فضل ، از قول مشايخ خود نقل مىكند * عقيل پسر ابو طالب به پيامبر ( ص ) عرض كرد : كسانى از اشراف قريش و مكه را كه به حضور مىپذيرى و عذرشان را قبول مىكنى آيا ما هم از ايشانيم ؟ پيامبر فرمودند : حالا كه ابو جهل كشته شده است . عقيل گفت : راه براى شما صاف و هموار شد وانگهى هيچ كس از اهل بيت تو نمانده است مگر اينكه مسلمان شده است . فرمود : اگر چنين است به آنان بگو به من ملحق شوند و چون عقيل اين سخن را براى آنان گفت همگى بيرون آمدند و به مدينه رفتند . و هم گفته شده است كه عباس و نوفل و عقيل به مكه برگشتند و به ايشان چنين دستور داده شد كه بتوانند امور مربوط به آب رسانى و ميزبانى و سرپرستى حاجيان را عهدهدار باشند و اين پس از مرگ ابو لهب بود . در دورهء جاهلى هم آب رسانى و ميزبانى و سرپرستى حاجيان بر عهدهء بنى هاشم بود . آنان بعدها همراه زنان و فرزندان خويش به مدينه هجرت كردند .
على بن عيسى بن عبد الله از برادرش عباس نقل مىكند كه مىگفته است پير مردان قرشى مكه و كسان ديگرى غير از ايشان نقل مىكردند كه * عباس بن عبد المطلب و نوفل بن حارث هنگام جنگ خندق از مكه بيرون آمدند تا به حضور پيامبر برسند . ربيعة بن حارث بن عبد المطلب آن دو را تا ابواء [ 1 ] بدرقه كرد و چون خواست به مكه برگردد ، عمويش عباس و برادرش نوفل به دو گفتند : كجا به مركز شرك كه با رسول خدا جنگ مىكنند برمىگردى ، آنان پيامبر را تكذيب مىكنند و حال آنكه پيامبر نيرومند و شمار يارانش بسيار شدهاند ، همراه ما بيا . ربيعه هم همراه ايشان رفت و هر سه در حالى كه مسلمان و مهاجر بودند به حضور پيامبر ( ص ) رسيدند .
اسماعيل بن عبد الله بن ابى اويس مدنى از قول پدرش ، از عباس بن عبد الله بن معبد بن عباس نقل مىكند كه مىگفته است * عباس بن عبد المطلب و ابو هريره در كاروانى كه به آن كاروان ابى شمر مىگفتند بودند و روز فتح خيبر در جحفه فرود آمدند و به پيامبر ( ص ) خبر دادند كه آنان در جحفهاند و مىخواهند به حضور ايشان بيايند و پيامبر ( ص ) براى عباس و ابو هريره سهيم از غنايم خيبر پرداخت فرمودند .
محمد بن سعد مىگويد : اين سخن را به واقدى گفتم . گفت : اشتباه است ، هيچ يك از
هامش
[ 1 ] . ابواء ، نام جايى در راه مكه و مدينه ، ميان آن و جحفه بيست و سه ميل است . اسپرنگر مىگويد : ابواء همان جايى است كه امروز به آن مستوره مىگويند . ر ك : دائرة المعارف الاسلاميه ، ج 1 ، ص 307 - م .