( 1 ) ورزيده شدهايم و آن را از پدران خود بزرگى از پس بزرگى به ميراث بردهايم . نخست چندان تير مىاندازيم تا تيرها تمام شود و سپس چندان نيزه مىزنيم كه نيزهها شكسته شود .
آنگاه با شمشير آخته پيش مىرويم و چندان شمشير مىزنيم تا هر كدام كه مرگش فرا رسيده باشد ، زودتر كشته شود ، چه از خود ما و چه از دشمن ما . عباس گفت : آرى شما مردان جنگايد ، آيا شما زره هم داريد ؟ گفتند : آرى همگان . در اين هنگام براء بن معرور به عباس گفت : آنچه گفتى شنيديم ، به خدا سوگند اگر در دلهاى ما چيز ديگرى غير از آنچه گفتيم باشد ، مىگفتيم . بلكه ما طالب راستى و وفا و جانبازى در راه رسول خدا ( ص ) هستيم . آنگاه پيامبر ( ص ) براى ايشان قرآن تلاوت فرمود و آنان را به سوى خداوند فرا خواند و به مسلمانى ترغيب و تشويق فرمود و يادآور شد كه براى چه كارى جمع شدهاند . براء بن معرور در پاسخ پيامبر ( ص ) ايمان و تصديق انصار را به عرض رساند و پيامبر ( ص ) با ايشان بيعت فرمود و عباس دست پيامبر را در دست گرفته بود و در آن شب دربارهء بيعت آن حضرت با انصار تأكيد مىكرد .
واقدى از ابو بكر بن عبد اللّه بن ابى سبرة ، از حارث بن فضل ، از سفيان بن ابى العوجاء نقل مىكند كه مىگفته است * كسى كه در شب بيعت عقبه حاضر بوده است برايم گفت كه در آن شب عباس بن عبد المطلب دست پيامبر را در دست گرفته بود و مىگفت : اى گروه انصار آهسته و پوشيده سخن گوييد كه بر ما جاسوسانى گماشتهاند و بزرگان و سالخوردگان خود را پيش فرستيد كه آنان سخن ما را بشنوند كه ما از قوم شما بر شما بيم داريم و چون بيعت كرديد پراكنده شويد و به جايگاه خويش بازگرديد و كار خود را پوشيده بداريد و چه بهتر كه تا پايان اين موسم حج آن را آشكارا نكنيد كه شما مردانى هستيد كه براى پس از اين خواهيد بود . براء بن معرور گفت : اى ابو الفضل اكنون سخن ما را بشنو و عباس سكوت كرد .
براء گفت : به خدا سوگند آنچه را دوست دارى پوشيده داريم ما هم بر همان عقيدهايم و پوشيده مىداريم و آنچه را دوست داشته باشى اظهار كنيم آشكار مىسازيم و جانبازى مىكنيم و طالب خشنودى خداوند خود هستيم و ما داراى سلاح فراوان و اهل عزت و دفاع هستيم . قبلًا كه در بدبختى پرستش بتان سنگى بوديم از لحاظ دفاع و نيروى سلاح آن چنان بوديم ، تا چه رسد به امروز كه خداوند متعال ما را به كارى بينا ساخته است كه بر ديگران آن را پوشيده داشته است و ما را به وجود محمد ( ص ) تأييد فرموده است . اى رسول خدا دست فراز آر و نخستين كس كه دست در دست پيامبر ( ص ) نهاد براء بن معرور بود و هم
الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 4
مساهمون: محمود مهدوى دامغانى
ص٤