( 1 ) به پادشاهى رسيد و آنها را به پرستش بتها دعوت كرد و چنان كردند و روزگارشان سپرى شد . زبان ايشان زبان سريانى بود ولى خداوند زبان ايشان را دگرگون ساخت و برخى زبان برخى ديگر را نمىفهميدند . فرزندان سام داراى هيجده گويش مختلف ، و فرزندان حام هم داراى هيجده زبان متفاوت ، و فرزندان يافث داراى سى و شش زبان شدند . خداوند عربى را به عاد و عبيل و ثمود و جديس و عمليق و طسم و اميم و فرزندان يقطن بن عابر بن شالخ بن ارفخشد بن سام بن نوح آموخت و ايشان در مجدل [ 1 ] كه ناف و مركز زمين بود و در ميان ساتيدما [ 2 ] تا دريا و يمن تا شام قرار دارد ، ساكن شدند و خداوند نبوت و كتاب و زيبايى و سپيدى و گندمگونى چهره را در ايشان قرار داد .
فرزندان حام در منطقهيى كه باد جنوب و دبور مىوزيد و به آن نواحى داروم مىگفتند ساكن شدند و خداوند ايشان را سپيد پوست و گندمگون قرار داد و سپيدى كمتر است ، و سرزمينهاى ايشان را آباد و آسمانشان را بارانزا فرمود ، و بيمارى طاعون از آنها برداشته شد و در سرزمينهاى ايشان شورهگز و اراك و درختان صمغدار و ميوهء شيرين و خرما قرار داد و ماه و خورشيد در آسمان ايشان درخشندگى و تابش خاصّى دارد . فرزندان يافث در منطقهء صفون كه محل وزش باد صبا و شمال است سكونت كردند و آنها از لحاظ رنگ پوست سرخ و گلگون هستند و خداوند سرزمين آنها را بسيار سردسير قرار داده است و آسمان ايشان هم خالى از ستارگان هفتگانه است و آنها زير ستارگان بنات نعش و جدى و فرقدان زندگى مىكنند ، و گرفتار طاعون شدند .
قوم عاد پس از آن به منطقهء شحر [ 3 ] كوچيدند و آن جا در صحرايى به نام مغيث نابود شدند . پس از ايشان قبيلهء مهرة در منطقهء شحر سكونت كردند و قوم عبيل در منطقهء يثرب [ 4 ] و عماليق در منطقهء صنعاء ساكن شدند و در آن هنگام هنوز صنعاء به نام صنعاء ناميده نمىشد .
و گروهى از ايشان به يثرب كوچيدند و قوم عبيل را از آن منطقه بيرون راندند و آنها در
هامش
[ 1 ] . به كسر ميم و سكون جيم و فتح دال و لام اصلا به معنى قصر و كاخ است و نام سرزمين آبادى در سرزمينهاى عربى است ، رك : معجم البلدان ، ج 7 ، ص 387 . - م .
[ 2 ] . در مورد اين كلمه كه بسيط يا مركب است اختلاف است ياقوت بحثى مستوفى با ذكر شواهد در معجم البلدان ، ج 5 ، ص 7 - 5 ، آورده است . احتمال دارد نام رودخانهيى در ناحيهء اردن باشد . - م .
[ 3 ] . شحر ، به كسر اول و سكون دوم منطقهيى بين عدن و عمان است ، معجم البلدان ، ج 5 ، ص 240 . - م .
[ 4 ] . به فتح اول و سكون دوم و كسر سوم و سكون چهارم ، نام مدينه است و پيامبر ( ص ) آن را به طيبة تغيير دادند ، بعدها به صورت مدينة النبى و با حذف مضاف اليه به صورت مدينه در آمده است . - م .