( 1 ) گفت چهرهء پيامبر سپيد مايل به سرخى بود چشمانى سياه همراه با پلكهاى پرمژه داشت . باز هم از على ( ع ) نقل شده است كه پيامبر را چنين توصيف مىفرمود كه چهرهاش مدوّر و سپيد آميخته بسرخى بود و چشمهاى سياه و درشت و پلكهاى پرمژه و كشيده داشت .
از ابو هريره هم روايت است كه پلكهاى چشم پيامبر كشيده و پر مژه بود .
صفت پيشانى و ابرو و بينى و دهان و دندان پيامبر ( ص ) :
سعيد بن مسيب مىگويد از ابو هريره شنيدم كه پيامبر را چنين وصف ميكرد ، كه داراى پيشانى گشاده و پلكهاى پر مژه بود .
امام حسن بن على ( ع ) از قول دائى خود هند ابن ابى هاله تميمى پيامبر را چنين وصف كرده است : « پيامبر داراى پيشانى گشاده ، ابروان پر پشت و كشيده بود ، ابروانش پيوسته نبود و ميان آنها رگى وجود داشت كه در حال خشم بر آمده مىشد بينى او عقابى بود پرتوى از آن بر ميآمد كه اگر كسى دقت نميكرد بينى او را بدون برآمدگى مىپنداشت گونههايش صاف و دهانش نسبتا بزرگ و دندانهايش سپيد براق بود و از يك ديگر كمى فاصله داشتند .
از ابن عباس هم روايت شده است كه مىگفت دندانهاى پيشين پيامبر كمى از هم فاصله داشت و هنگامى كه صحبت ميكرد دندانهايش چون شكوفه مىدرخشيد .
صفت سر پيامبر ( ص ) :
ابو بكر بن فورك و محمد بن حسين قطان هر دو از على ( ع ) آوردهاند كه پيامبر ( ص ) داراى سر بزرگ و ريش انبوه بود . يوسف بن مازن راسبى هم مىگويد مردى به على ( ع ) گفت پيامبر را براى ما توصيف كن ، فرمود رنگ چهرهاش سپيد آميخته با سرخى بود ، سرش درشت ، پيشانيش سپيد و روشن و پلكهاى چشمش پر مژه بود .
محمد بن حنفيه هم از قول پدر خود على ( ع ) نقل مىكند كه پيامبر داراى ريش پر پشت و انبوه بود . سعيد بن مسيب مىگويد از ابو هريره شنيدم كه پيامبر را چنين توصيف مىكرد كه داراى محاسن سياه رنگ و دندانهاى بسيار