22 - مبتدا بعد از لو لا واقع شود ، مانند : لو لا اصطبار لأودى كلّ ذى مقة
23 - مبتدا بعد از فاء جزائيه واقع شود ، مانند : ان غير فعير فى الرّباط
24 - مبتدا با لام ابتدائيت باشد ، مانند : لرجل قائم .
25 - مبتدا بعد از كم خبريه واقع شود ، مانند : كم عمّة لك يا جرير .
برخى از محقّقين تعداد اين موارد را به حدود سى مورد رسانيدهاند .
اصل اوّلى در مبتدا ، تقديم و اصل اوّلى در خبر ، تأخير آن است .
مواضع وجوب تقديم مبتدا :
1 - هرگاه مبتدا و خبر هردو معرفه و يا نكره بوده و قرينهاى در تشخص آن دو موجود نباشد ، مانند : زيد صديقك .
2 - هرگاه خبر ، فعل باشد .
3 - هرگاه خبر ، محصور فيه باشد ، مانند : ما زيد الّا شاعر .
4 - هرگاه لام ابتدائيت بر مبتدا داخل شده باشد ، مانند : لزيد قائم .
5 - هرگاه مبتدا صدارتطلب باشد ، مانند : من لى منجدا ؟
مواضع وجوب تقديم خبر :
1 - هرگاه مبتدا نكره و خبر شبه جمله ( ظرف و يا جار و مجرور ) باشد ، مانند : فى الدّار رجل .
2 - هرگاه در مبتدا ضميرى باشد كه به جزئى از خبر ( ملابس خبر ) برگردد ، مانند : فى الدّار صاحبها .
3 - هرگاه خبر ، صدارتطلب باشد ، مانند : اين من علمته نصيرا .
4 - هرگاه مبتدا محصورفيه باشد ، مانند : ما لنا الّا اتباع احمد .
حذف هريك از مبتدا و خبر با وجود قرينه ، جايز است .
مواضع وجوب حذف خبر :
1 - هرگاه مبتدا بعد از لولاى امتناعيّه غالبيه باشد ، مانند : لو لا علىّ ( موجود ) لهلك عمر .
2 - هرگاه مبتدا از الفاظ صريح در قسم باشد ، مانند : لعمرك ( قسمى ) لأفعلنّ .
3 - هرگاه مبتدا بعد از واو مع واقع شود ، مانند : كلّ صانع و ما صنع ( مفرونان ) .
4 - هرگاه مبتدا ، مصدر و يا اسم مضاف به مصدر باشد و بعد از آن حالى واقع شود كه صلاحيت خبر بودن را نداشته باشد ، مانند : ضربى العبد ( حاصل اذا كان ) مسيئا .