ج - اما در مورد مطلبى كه به ابن مسعود نسبت داده شده كه ايشان گفته : معوذتين جزء قرآن نيستند . مىگوئيم : علاوه بر اينكه اين حرف را نمىتوان از ابن مسعود پذيرفت چون قرآن و آن دو سوره پيش همه مسلمانان بطور متواتر ثابت شده است ، مىبينيم افرادى مثل فخر رازى معتقدند كه ابن مسعود چنين چيزى نگفته است ، و آقاى نووى هم گفته : مسلمانان اتفاق نظر دارند كه سوره فاتحة الكتاب « 1 » و معوذتين جزء قرآن محسوب مىشوند . . . و آنچه كه از ابن مسعود نقل شده باطل و نادرست است .
ابن حزم هم اين نسبت را به ابن مسعود ، ناروا دانسته است و همينطور روايت شده كه عاصم ، قرائتش را از ابن مسعود گرفته و سورههاى معوذتين و حمد در قرآن عاصم نوشته شده است . و صاحب مناهل در اين باره مىگويد : اگر ابن مسعود هم منكر شود كه اين دو سوره از قرآن باشند به عقيده ما صدمهاى وارد نمىشود چون پياپى براى ما نقل شده و ثابت گرديده كه آن دو سوره جزء قرآن هستند « 2 » .
و آقاى قسطلانى چون ديده اگر منكر شود كه ابن مسعود چنين حرفى را گفته است لازمهاش تكذيب كردن كسانى است كه اين حرف را از ابن مسعود نقل كردهاند لذا جمله ابن مسعود را به اين نحو توجيه كرده و گفته : ابن مسعود منكر قرآن بودن آن دو سوره نيست .
بلكه منكر ثبت آن دو سوره در قرآن خودش شده است « 3 » .
ولى ما به قسطلانى مىگوئيم : چرا اينطور توجيه مىكنيد اگر ابن مسعود منكر قرآن بودن آن دو سوره نبود چرا آنها را در قرآن خودش
هامش
( 1 ) يعنى آغاز كتاب كه منظور سوره حمد است كه قرآن با آن آغاز شده است .
( 2 ) در رابطه با همه موارد فوق مراجعه فرمائيد به كتاب مناهل العرفان ، ج 1 ، ص 268 و 269 ، و كتاب البرهان فى علوم القرآن : ج 2 ، ص 128 .
( 3 ) ارشاد السارى : ج 7 ، ص 442 .