غير مستقيم كسائى كوفى و ابن كثير مكى ( توسط قنبل ) مىباشد او مردى ماهر و سرشناس و در محافل دولتى از اعتبار زيادى برخوردار بود .
در محاكمهء عرفان حلاج او خود را قهرمان تعصب شناساند و در انتخاب قاريان نيز اين تعصب را خوب نشان داد . در اين زمينه كار او دو جنبه داشت : از يك طرف متعصبانه معتقد است كه فقط سلسلهء « هفتگانهء » قراءت معتبر است و از طرف ديگر تنها قراءتهائى را كه در آن زمان رايج بودند ، يعنى قراءتهاى سهگانه على ( ع ) ابن مسعود و ابى را به عنوان مخالف معرفى مىكند . تقريبا كوتاه مدتى پيش از مرگش بود كه در محاكمهء پر سر و صدا و جنجالى موجب شد كه تاج پيروزى بر تارك نظريهاش قرار - بگيرد . « 167 » يكى از علماء در بغداد بنام ابن مقسم « 168 » بدون اينكه به دلايل روايتى استناد كند ، اختيار ميان قراءتها را منطبق بر قواعد صرف و نحو و منطق به خود اسناد مىداد . ابن مجاهد او را در برابر محكمهاى از علماى دينى متهم ساخت و سرانجام وادار به نقض قول خود كرد ( 322 / 934 ) دو سال بعد همين محكوميت در مورد ابن شنبوذ « 169 » صادر شد . او حق اصلاح مصحف
هامش
663 ( كه صورت كامل استادان و شاگردانش را مىدهد ) ؛ ماسينيون : حلاج 241 ببعد ( كه نقش ابن مجاهد را در تثبيت « هفت » واضح مىكند ) .
( 167 ) در مورد اين دو مخاصمه مراجعه كنيد ؛ ماسينيون : حلاج 243 .
( 168 ) محمد بن حسن بن يعقوب بن مقسم متولد 265 / 878 و متوفاى 354 / 965 ابن جزرى 2 ؛ 123 شمارهء 2945 ، ماسينيون 243 و ساير مراجع .
( 169 ) محمد بن احمد بن ايوب بن شنبوذ متولد در بغداد و متوفاى در همان شهر حدود 328 / 939 . ابن جزرى 2 : 52 شمارهء 2707 ؛ ماسينيون 243 شمارهء 4 . مشخص شده كه تعصب و همت ابن مجاهد در اين محاكمه بر عليه دو نفر از علمائى به كار رفته كه هر دو چون خود او علم خود را از ابن شاذان رازى استاد مشترك خود دريافت داشتهاند . مراجعه كنيد ، ابن جزرى شماره 1513 .