« و هر گاه يكى از مشركان به تو پناه آورد ، پناهش ده تا كلام خدا را بشنود ، سپس به مكان امنش برسان ، زيرا اينان مردمى نادانند . چگونه مشركان را با خدا و پيامبر او پيمانى باشد ؟ مگر آنهايى كه نزد مسجد الحرام با ايشان پيمان بستيد ، پس اگر بر سر پيمانشان ايستادند ، شما هم بر سر پيمانتان بايستيد كه خدا پرهيزكاران را دوست دارد . چگونه پيمانى باشد كه اگر بر شما پيروز شوند به هيچ عهد و سوگند و خويشاوندى وفا نكنند ؟ به زبان خوشنودتان مىسازند و در دل سر مىپيچند و بيشترشان فاسقند ، آيات خدا را به بهاى اندك گرفتند و از راه خدا اعراض كردند و بد كارى كردند . عهد و سوگند و خويشاوندى هيچ مؤمنى را رعايت نمىكنند و مردمى تجاوز كارند . » 215
و نيز مىفرمايد :
أَ لا تُقاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ وَ هَمُّوا بِإِخْراجِ الرَّسُولِ وَ هُمْ بَدَؤُكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ أَ تَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ قاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَ يُخْزِهِمْ وَ يَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَ يَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَ يُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوبِهِمْ وَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلى مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
« آيا با مردمى كه عهدهاى خود را شكستند و در صدد اخراج پيامبر بر آمدند و بر ضدّ شما دشمنى آغاز كردند ، نمىجنگيد ؟ آيا از آنان مىترسيد ؟ و حال آن كه اگر ايمان داريد سزاوارتر است كه از خدا بترسيد و بس . با آنان بجنگيد ، خدا به دست شما عذابشان مىكند و خوارشان مىسازد و شما را پيروزى مىدهد و دلهاى مؤمنان را خنك مىگرداند ، و كينه از دلهاشان بزدايد و توبه هر كه را بخواهد مىپذيرد ، اوست دانا و حكيم . » 216
اين آيات نشان مىدهد كه يكى از شرايط جهاد ، آغاز تجاوزشان از ناحيهء دشمن است ، كه اگر كافران دست به تعدّى زدند ، بايد با آنان به هر شكلى - چه دفاعى و چه هجومى - قتال صورت گيرد و بهترين نوع دفاع ، هجوم است ، و جنگ با متجاوزان پايان نمىيابد مگر اين كه تن به يكى از سه امر دهند ، 1 - اسلام بياورند نماز به پا دارند و زكات بدهند ، و برادر دينى مسلمانان شوند .
2 - با مؤمنان پيمان ببندند و تا موقعى كه وفادار به پيمان باشند ، بايد بر