« اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، چون براى جهاد رهسپار شويد ، نيك تفحّص كنيد ، و به آن كس كه به شما سلام كند ، نگوييد كه مؤمن نيستى . شما بر خوردارى از زندگى دنيا را مىجوييد و حال آن كه غنيمتهاى بسيار نزد خداست ، شما پيش از اين چنان بوديد ولى خدا بر شما منّت نهاد ، پس ( از حال مردم ) تفحّص كنيد كه خدا بر اعمالتان آگاه است . » 209
قرآن كريم به وفاى به عهد و پيمان با كسانى كه با آنان عهد و پيمان بسته شده ، فرمان داده مىفرمايد :
وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَما كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَواءً فَلا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِياءَ حَتَّى يُهاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ لا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ أَوْ جاؤُكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقاتِلُوكُمْ أَوْ يُقاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقاتَلُوكُمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقاتِلُوكُمْ وَ أَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَما جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا سَتَجِدُونَ آخَرِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَأْمَنُوكُمْ وَ يَأْمَنُوا قَوْمَهُمْ كُلَّما رُدُّوا إِلَى الْفِتْنَةِ أُرْكِسُوا فِيها فَإِنْ لَمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَ يُلْقُوا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَ يَكُفُّوا أَيْدِيَهُمْ فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَ أُولئِكُمْ جَعَلْنا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطاناً مُبِيناً
« دوست دارند همچنان كه خود به راه كفر مىروند شما نيز كافر شويد تا برابر گرديد ، پس با هيچ يك از آنان دوستى نكنيد تا آنگاه كه در راه خدا هجرت كنند ، و اگر سرباز زدند در هر كجا كه آنان را بيابيد بگيريد و بكشيد و هيچ يك از آنان را به دوستى و يارى بر مگزينيد ، مگر كسانى كه به قومى كه ميان شما و آنان پيمانى است پيوسته باشند ، يا خود نزد شما مىآيند در حالى كه از جنگيدن با شما يا جنگيدن با قوم خود ملول شده باشند ، و اگر خدا مى خواست بر شما پيروزشان مىساخت و با شما به جنگ مىپرداختند ، پس هرگاه كناره گرفتند و با شما بجنگيدند و به شما پيشنهاد صلح كردند ، خدا هيچ راهى براى شما بر عليه آنان نگشوده است . گروه ديگرى را خواهيد يافت كه مىخواهند از شما و قوم خود در امان باشند ، اينان هر گاه به كفر دعوت شوند بدان باز گردند ، پس اگر خود را به كنارى نكشند و صلح نكنند و از اعمال خويش باز نايستند آنان را هر كجا يافتيد بگيريد و بكشيد كه خدا شما را بر آنان تسلّطى آشكار داده است . » 210