در اين راستا در حالى كه اجازه جهاد عمومى داده است مىفرمايد :
وَ أَذانٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ رَسُولُهُ فَإِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذابٍ أَلِيمٍ إِلَّا الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوكُمْ شَيْئاً وَ لَمْ يُظاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَداً فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلى مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ
« در روز حجّ بزرگ ، از جانب خدا و پيامبرش به مردم اعلام مىشود كه خدا و پيامبرش از مشركان بيزارند ، پس اگر توبه كنيد برايتان بهتر است ، ولى اگر سرپيچى كنيد بدانيد كه از خدا نتوانيد گريخت . و كافران را به عذابى دردناك بشارت ده ، مگر آن گروه از مشركان كه با ايشان پيمان بستهايد و در پيمان خود كاستى نياوردهاند و با هيچ كس بر ضدّ شما همدست نشدهاند ، با اينان به پيمان خويش تا پايان مدّتش وفا كنيد ، زيرا خدا پرهيزكاران را دوست دارد . » 205
خداوند در ماههاى حرام - يعنى ذى قعده ، ذى حجّه ، محرّم و رجب - صلح و آرامش را واجب نموده است ، در صورتى كه مخالفان نيز به آن وفا دار باشند .
و بر مسلمانان واجب است كه در اين ماهها جنگ را آغاز نكنند ، مگر اينكه ادامهء جنگ سابق باشد و توقف آن ، زيانبخش باشد ، لذا مىفرمايد :
إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ فَلا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ وَ قاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَما يُقاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ
« شمار ماهها نزد خدا ، در كتاب خدا از آن روز كه آسمانها و زمين را بيافريده ، دوازده است ، چهار ماه ، ماهاى حرامند . اين است شيوهء درست ، در آن ماهها بر خويشتن ستم مكنيد ، و همچنان كه مشركان همگى به جنگ شما برخاستند ، همگى به جنگ ايشان بر خيزيد ، و بدانيد كه خدا با پرهيزكاران است » . 206
و تا موقعى كه دشمنان اسلام در ماههاى حرام دست به جنگ نزدهاند ، بر مؤمنان جهاد ممنوع است ، اما اگر آنان احترام ماههاى حرام را از بين بردند ،