ثَقِفْتُمُوهُمْ وَ أَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَ الْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ وَ لا تُقاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ حَتَّى يُقاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِنْ قاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَلا عُدْوانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ
« با كسانى كه با شما جنگ مىكنند ، در راه خدا بجنگيد و تعدّى مكنيد ، كه خدا متجاوزان را دوست ندارد ، هر جا آنان را بيابيد بكشيد و از آن جا كه شما را راندهاند ، برانيدشان ، كه فتنه از قتل بدتر است ، و در مسجد الحرام با آنان مجنگيد ، مگر آن كه با شما بجنگند و چون با شما بجنگند ، بكشيدشان ، كه اين است كيفر كافران ، و اگر باز ايستادند ، از آنها در گذريد ، كه خدا آمرزنده و مهربان است . و با كافران بجنگيد تا ديگر فتنهاى نباشد و تنها دين خدا حاكم شود ، ولى اگر باز ايستادند ، تجاوز جز بر ستمكاران روا نيست . » 203
و باز در اين باره كه جهاد براى تجاوز دشمنان است ، و در صورت باز ايستادن آنان ، جهاد نيز متوقف مىشود ، مى فرمايد :
قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ وَ إِنْ يَعُودُوا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْأَوَّلِينَ وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلاكُمْ نِعْمَ الْمَوْلى وَ نِعْمَ النَّصِيرُ
« به كافران بگوى كه اگر دست بردارند ، گناهان گذشتهء آنان آمرزيده شود و اگر به ايمان باز گردند ، دانند كه با پيشينيان چه رفتارى شده است ، با آنان نبرد كنيد تا ديگر فتنه و فسادى نباشد و دين همه دين خدا گردد ، پس اگر باز ايستادند خدا كردارشان را مىبيند ، و اگر سرباز زدند ، بدانيد كه خداى مولاى شماست ، كه نيكو مولا و نيكو يارى دهنده است . » 204
بنابراين علّت فرمان به مبارزه و كشتن مخالفان ، مخالفت آنها با مسلمانان نيست ، بلكه براى آن است كه آنان دست به خونريزى زده و قصد آن كردهاند كه مؤمنان را از دينشان بر گردانند و با اين كار دست به فتنه زدهاند و چنان كه خدا فرمود : « فتنه از قتل بدتر است . »
و به همين جهت اگر مخالفان از سر صلح و آشتى در آمدند ، اسلام نيز صلح و آشتى را روا و نيكو مىشمرد و مؤمنان را به سوى آن فرا مىخواند ، و