مجروحشان را به قتل رساند .
3 - اگر شورشگران به صفوف مؤمنان باز گشتند ، بايد با آنان بر اساس عدالت نه انتقامجويى رفتار شود ، زيرا ديگر بين آنان و حاكم ، خصومتى وجود ندارد بلكه بين آنان برادرى دينى كه موجب جمع شدن مسلمانان مىشود بر قرار است ، لذا خداوند پس از بيان عقوبت و كيفر آنان فرموده است :
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
و حكم اهل بغى را به اجمال بيان كرده است ، و در زمان رسول اللّه ( ص ) بغى صورت نگرفت ، زيرا خروج از فرمان آن حضرت ، كفر است و « بغى » به حساب نمىآيد و بغى بر اساس تأويل صورت مىپذيرد ، و عمل پيامبر ( ص ) صريح و روشن است .
در زمان حكومت ابو بكر نيز بغى و شورش پديد نيامد و تنها عدّهاى از دين برگشتند و مرتّد شدند ، در زمان عمر نيز كسى ياغى شد و امّا دورهء عثمان عدّهاى عليه او شورش كردند ولى چون كسى در برابر آنان نايستاد ، به قتل عثمان انجاميد ، تا دوران خلافت على ( ع ) آن شجاع اسلام و نخستين مجاهد پس از رسول گرامى اسلام ( ص ) بغى با شرايط آن صورت گرفت .
پس عدّهاى بر آن امام عادل - به اين پندار و بهانه كه كسانى آن حضرت را تأييد مىكنند كه قاتلان عثمان هستند - شورش كردند .
على ( ع ) پس از آن كه به رتق و فتق امور پرداخت و با موعظه در صدد اصلاح آنان بر آمد ، آنان نپذيرفتند و در صفّين با او به مقابله پرداختند ؛ لذا وى با آنان پيكار كرد .
پس از آنان خوارج - كه سر سختترين شورشگران بودند - دست به شورش زدند ، و پيكار بين اهل عدل و اهل بغى در گرفت .
بايد توجه داشت كه على ( ع ) دست به شمشير نزد مگر پس از شهادت عمار بن ياسر به دست معاويه ، در آن هنگام على ( ع ) آماده شد و با لشكرش به معاويه و ياران او حمله برد ، زيرا پيامبر اكرم ( ص ) به عمار فرموده بود : « تو را گروه تجاوزگر و اهل بغى به قتل مىرسانند . »