قرآن كريم به بيان حال فرزندان ، كه ثمرهء زندگى هستند ، و مدّت باردارى و شيردادن به او و حال مادر ، در زمان حمل پرداخته مىفرمايد :
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ إِحْساناً حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلى والِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ
« ما انسان را به احسان و نيكوكارى در حق پدر و مادر سفارش كرديم ، كه مادر چگونه با رنج و زحمت بار حمل كشيد و باز در مشقّت وضع حمل نمود و سى ماه تمام مدّت حمل و شير خوارى بود ، تا وقتى كه طفل به حدّ رشد رسيد و چهل ساله شد ، گفت : اى پروردگار من وادار مرا كه بر نعمتى كه به من و پدر و مادرم عطا كردى ، شكر گزار باشم ، و اين كه كار شايستهء مورد پسند تو را انجام دهم ، و فرزندانم را صالح گردان ، من به درگاه تو از گناهانم توبه كردم و از تسليم شوندگان فرمان تو شدم . » 115
قرآن كريم در زمينهء شير دادن و نفقه فرزند و كسانى كه اين دو امر بر عهدهء آنان است ، مى فرمايد :
وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ وَ عَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَ كِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَها لا تُضَارَّ والِدَةٌ بِوَلَدِها وَ لا مَوْلُودٌ لَهُ بِوَلَدِهِ وَ عَلَى الْوارِثِ مِثْلُ ذلِكَ فَإِنْ أَرادا فِصالًا عَنْ تَراضٍ مِنْهُما وَ تَشاوُرٍ فَلا جُناحَ عَلَيْهِما وَ إِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلادَكُمْ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِذا سَلَّمْتُمْ ما آتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
« مادرها دو سال كامل فرزندان خود را شير مىدهند ، اين براى مادرى است كه قصد شير دادن تمام دارد و روزى و لباس شير دهندگان - در حدّ متعارف - به عهدهء پدر فرزند است ، هيچ كس جز به اندازهء توان خود مكلّف نمى شود ، و نبايد مادر به فرزند خود ضرر رساند و پدر نيز به فرزند در شير دادن ستم روا ندارد ( و اگر پدر مرد ) بايد وارث نيز مانند پدر رفتار كند ( و ضرر به طفل نرساند ) پس اگر پدر و مادر خواستند قبل از دو سال فرزند را از شير بگيرند و مشورت كردند و هر دو راضى شدند ، باكى نيست ، و اگر خواستيد براى شيردادن فرزند خود ، دايهاى معيّن كنيد باكى نيست به شرط آن